Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Το σύμπαν-μοναξιά»

Τις οπώρες της μέρας κλώτσησε η γη
Μια γυναίκα, μια μόνη, δεν κοιμάται
Τα παράθυρα κλειστά.

Μια γυναίκα κάθε νύχτα
Ταξιδεύει σε μεγάλο μυστικό.

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Όμορφο χέρι»

Ο ήλιος που στενάζει στα περασμένα μου
δεν διάβηκε το κατώφλι
Του χεριού μου, των χεριών σου εξοχή,
Όπου πάντοτε ξαναγεννιώνται
Το γρασίδι, τα λουλούδια του περιπάτου,
Τα μάτια όλες τις ώρες τους
Τους υποσχέθηκαν παραδείσους και θύελλες.
Η εικόνα μας φύλαξε τα όνειρά μας.

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Τόσο εύθυμο το Παρίσι»

 Πόλεμος! Τίποτα πιο σκληρό απ΄τον πόλεμο μες στον
χειμώνα. Είμαι πολύ βρώμικος (σε μας κανείς δεν περπατά στο
πεζοδρόμιο, ούτε στο δρόμο) μα τι χαρά ναρθης εδώ ν’ ανάπαυθής!
Η πολιτεία να σφύζη από ζωή. Στο σινεμά οι μάγκες
Σφυρίζουν τη «Κυρία με τας Καμελίας».
Και μεις ρωτάμε εκείνους που διασχίζουνε την πόλη πη-
γαίνοντας αλλού αν ψάχνουν για διαμάντια μ’ ένα αλέτρι!

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Δεν είμαι μόνος»

Φορτωμένη
Με φρούτα ελαφρά στα χείλια
Στολισμένη
Με χίλια διαφορετικά λουλούδια

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Ποτέ δεν υπάρχει απόλυτο σκοτάδι..»

Ποτέ δεν υπάρχει απόλυτο σκοτάδι.

Πάντα υπάρχει,

σου το λέω με σιγουριά,

κάποιο παράθυρο ανοιχτό,

στην άκρη της θλίψης,

ένα παράθυρο φωτισμένο.

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Για να μπορέσω εδώ να ζήσω»

Όταν μου σώθηκαν οι ορίζοντες άναψα μια φωτιά
Μια φωτιά να κάνουμε παρέα
Μια φωτιά να με μπάζει στις νύχτες του χειμώνα
Μια φωτιά να ζω κάπως καλύτερα

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Για να μπορέσει ο έρωτάς μου..»

Για να μπορέσει ο έρωτάς μου
Κάθε κρυφό του πόθο να εικονίσει
Τα χείλη σου έβαλε στον ουρανό των λόγων σου σαν άστρο
Τα φιλιά σου μες στη ζωντανή νύχτα

Πάουλ Τσέλαν (Paul Celan), «In memoriam Paul Eluard»

Βάλε στον τάφο του νεκρού τις λέξεις
που είπε για να ζήσει,
Ακούμπησε το κεφάλι του ανάμεσά τους,
άσ’ τον να αισθανθεί
τις γλώσσες της νοσταλγίας,
τις τανάλιες.

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Εύκολο»

Σηκώνεσαι το νερό ξεδιπλώνεται
Ξαπλώνεις το νερό λιποθυμά

Είσαι το νερό που ξαναγυρνά από την άβυσσό του
Είσαι η γη που πιάνει ρίζες
Και πάνω της όλα ιδρύονται

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Αθήνα»

9 Δεκεμβρίου 1944

Έλληνα λαέ βασιλιά λαέ απελπισμένε

Να χάσεις άλλο πια δεν έχεις πάρεξ τη λευτεριά
Τον έρωτα σου για τη λευτεριά και για τη δικαιοσύνη

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Σύνθημα»

Εσείς τι θέλετε η πόρτα ήταν φυλαγμένη
Εσείς τι θέλετε ήμασταν κλειδωμένοι
Εσείς τι θέλετε οι δρόμοι είχαν κλειστεί
Εσείς τι θέλετε η πόλη είχε νικηθεί
Εσείς τι θέλετε ήτανε πεινασμένη

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Τα εφτά ποιήματα της αγάπης σε πόλεμο»

I
Ένα καράβι μες τα μάτια σου
Έγινε κύριος των ανέμων
Κι εκείνα ήταν η στεριά
Κι εγώ την ξαναβρήκα

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Σχεδόν παραμορφωμένη»

Αντίο θλίψη
Καλημέρα θλίψη
Είσαι σημειωμένη μέσα στις γραμμές του ταβανιού
Είσαι σημειωμένη μέσα στα μάτια που αγαπώ
Δεν είσαι ολωσδιόλου η δυστυχία

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Η ερωμένη»

Είναι ορθή στα βλέφαρα μου
Και τα μαλλιά της στα δικά μου.
Έχει το σχήμα των χεριών μου,
Κρατά το χρώμα των ματιών μου,
Την καταπίνει η σκιά μου

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Από τα εφτά ποιήματα αγάπης στον πόλεμο» (Το 7ο ποίημα)

Στ' όνομα του τέλειου ψηλού μετώπου
Στ' όνομα των ματιών που κοιτάζω
Και του στόματος που φιλώ
Για σήμερα και για πάντα.

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Ελευθερία»

Πάνω στα τετράδια του σχολείου

Στα θρανία μου και τα δένδρα

Πάνω στην άμμο και το χιόνι

Γράφω τ’ όνομά σου

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «H Κίνηση μας»

Ζούμε μες στη λήθη των μεταμορφώσεών μας
Οκνηρή είναι η μέρα
προκομμένη η νύχτα.
Μια κούπα αγέρα μεσημεριάτικου η νύχτα τη φιλτράρει και τη φθείρει...
Η νύχτα σβήνει τη σκόνη από πάνω μας...

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Να κοιμάσαι»

 Στέκεται στα βλέφαρά μου
Τα μαλλιά της μες στα δικά μου μπλέκονται
Έχει τη μορφή του χεριού μου
Έχει το χρώμα των ματιών μου
Η σκιά μου την περικλείει
Όπως ουρανός μια πέτρα

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Στο έχω πει»

Στο έχω πει για τα σύννεφα
Στο έχω πει για το δέντρο της θάλασσας
Για κάθε κύμα για τα πουλιά μέσα στα φύλλα
Για τα βότσαλα που κάνουν θόρυβο
Για τα οικεία χέρια

Πωλ Ελυάρ (Paul Éluard), «Δεν μπορούν να με γνωρίσουν»

Δεν μπορούν να με γνωρίσουν
Καλύτερα από ότι με γνωρίζεις

Τα μάτια σου που μέσα τους κοιμόμαστε
Εμείς οι δυο