(1).jpg)
.png)
Πατρίδες ΙΙ
Δώσε μου το χέρι σου
να σφίξω στο δικό μου
να μιλήσουμε.
Άλλο χρώμα,
άλλο φύλλο,
άλλη ηλικία.
Δώσε μου το χέρι σου
να σφίξω στο δικό μου
να μιλήσουμε.
Άλλο χρώμα,
άλλο φύλλο,
άλλη ηλικία.
☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆
Επιλογή της εβδομάδας..
Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»
Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιαννουράκου Μαριάννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιαννουράκου Μαριάννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μαριάννα Γιαννουράκου, «Πατρίδες Ι»
Ριζώνει ο τόπος μέσα μας,
όπως ριζώνουνε οι φίλοι
στα εύφορα της ψυχής μας χώματα
και είναι πάντα εκεί,
κι ας λείπουν.
Ριζώνει ο τόπος μέσα μας,
οι άνθρωποι κι οι έγνοιες τους,
όπως ριζώνουνε οι φίλοι
στα εύφορα της ψυχής μας χώματα
και είναι πάντα εκεί,
κι ας λείπουν.
Ριζώνει ο τόπος μέσα μας,
οι άνθρωποι κι οι έγνοιες τους,
Μαριάννα Γιαννουράκου, «Νόστος»
Δεν είναι η φυγή δύσκολη.
Η επιστροφή είναι αδύνατη.
Ο κόσμος που θυμάσαι δεν υπάρχει.
Μαριάννα Γιαννουράκου, «Υετός»
Τα ρολόγια σταμάτησαν να μετράνε τους φόβους μας,
πώς να κάμουν δουλειά με δυο μόνο δείχτες μέσα σε τέτοιο έρεβος…
Έβρεξε τόσο τούτες τις ώρες,
τις μέρες,
πώς να κάμουν δουλειά με δυο μόνο δείχτες μέσα σε τέτοιο έρεβος…
Έβρεξε τόσο τούτες τις ώρες,
τις μέρες,
Μαριάννα Γιαννουράκου, «Βαστίλες»
Συνηθίσαμε τόσο τούτα τα λουριά πάνω μας
που βήμα να κάνουμε δίχως αυτά δεν μπορούμε.
Πώς να ψιθυρίσεις ένα λόγο αληθινό μέσα από φίμωτρο;
Πώς να ξεφύγεις απ’ τη σκιά σου με τόσες πέτρες δεμένες πάνω σου;
που βήμα να κάνουμε δίχως αυτά δεν μπορούμε.
Πώς να ψιθυρίσεις ένα λόγο αληθινό μέσα από φίμωτρο;
Πώς να ξεφύγεις απ’ τη σκιά σου με τόσες πέτρες δεμένες πάνω σου;
Μαριάννα Γιαννουράκου, «Όλα μικρά»
Όλα μικρά
Έτσι λένε, όσοι για τίποτα ποτέ δεν αγωνίστηκαν!
Τη ζωούλα μας, τη δουλίτσα μας, τα παιδάκια μας…
Όλα μικρά!
Έτσι λένε, όσοι για τίποτα ποτέ δεν αγωνίστηκαν!
Τη ζωούλα μας, τη δουλίτσα μας, τα παιδάκια μας…
Όλα μικρά!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)
«Το άγγελμα της ημέρας»
Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.
Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι κι αν γίνει
Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»
𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης