Χρήστος Κεραμίδης, «Οι Αετοί»

Στις θύελλες, οι αετοί,
δεν φεύγουν στις φωλιές τους.
Πετούν απ’ τις σπηλιές των βράχων
κι ανυψώνονται.
Χιμούν πάνω στα μαύρα
σύννεφα
και τα διαπερνούν.

Χρήστος Κεραμίδης, «Σαντορίνη»

Αρχαία ψηφιδωτά
πάνω σε δρόμους που κατανοούν
των ναυτικών τα βήματα
Λωρίδες του θείου κίτρινες
Πράσινες του χαλκού
Κι η υγρασία να κλέβει
πρίσματα χρωμάτων

Χρήστος Κεραμίδης, «Φυλάξου»

Φυλάξου από τους γραμματικούς
που στη ζωή
δεν έγραψαν ποτέ τους ένα στίχο·
από τους μαρκήσιους της μικρόνοιας,
από τους θεωρούς της διχόνοιας,
από τους διατρέχοντες για το συμφέρον τα πέρατα,
από τους ποιούντες σημεία και τέρατα.

Χρήστος Κεραμίδης, «Γυμνάσματα Δεξιοτεχνίας»

Τώρα…

Ανοιχτός πλέον σ’ όλα τα ενδεχόμενα
επινοώ γυμνάσματα δεξιοτεχνίας.
Με σιωπές ανέντιμες και γρίφους απαντώ.

Χρήστος Κεραμίδης, «Ομολογία»

Λησμονώντας το παρελθόν,
τυφλός μπροστά στο μέλλον
επανακαθορίζομαι.

Η ζωή μου
αθέατη πορεία
μέσα σε επικράτειες μεταβλητές
μέσα σε πλάνες αναγνωρίσεις.