Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Φάρσα»

Ξεδοντιασμένοι
σε χρόνους μοχθηρούς τρεφόμασταν
με πτώματα ονείρων
Βρυκόλακες
οι Ατρείδες εν χορώ
απασφαλίζουν

την ταφόπλακα

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Χρονόμετρο»

Καλπάζει ασυγκράτητος
ο βιολογικός μου χρόνος‧
δύο πελώρια φτερά
σε κάθε πόδι
Πεισματικά αντιστέκεται
ο βιωμένος χρόνος‧

καθηλωμένος οκλαδόν

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Γάλα σε σκόνη»

Κοιτώντας πίσω
σαν τη γυναίκα του Λωτ
βλέπω το μέλλον

Αυτό που είναι να συμβεί
το έχω προσπεράσει

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Ακροβασία»

Ασύμβατος έρωτας
Πόσο ασυγκράτητος
σαν λαχταράει να βιωθεί
Πόσο λιπόψυχος
σαν πολεμάει να επιβιώσει

Προσοχή!

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Ο μελλοθάνατος»

Ό,τι φοβάμαι πιο πολύ
δεν ενδημεί στην απροσδιοριστία
του μέλλοντος
στις ατραπούς του παρελθόντος
ενεδρεύει
Σε αυτά που συντελέστηκαν
χωρίς να βιωθούν

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Ασώματος έρωτας»

Αποζητώντας
έναν ασώματο έρωτα
παγιδεύτηκα
σε βρόμικα σεντόνια και πνιχτές ανάσες
σε χέρια ιδρωμένα και τραχιά
σε σκοτεινά δωμάτια διπλοκλειδωμένα
-Απαγορεύεται η είσοδος στους πάντες-

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Ο θάνατος κι η θάλασσα»

Ο θάνατος είναι μεθυστικός, ψιθύρισες
λικνίζεται, αιωρείται
καθώς χορεύουνε τα κύματα με την πνοή του ανέμου
Ο θάνατος είναι ειρηνοποιός, επέμεινες
ξορκίζει τις συγκρούσεις
σαν θάλασσα λυτρωτική, θωπεύει τις αισθήσεις
Ο θάνατος κι η θάλασσα είναι ζευγάρι, είπες

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Μονογραφία»

Μονόχρωμες μέρες
                    μονοσύλλαβες ανάσες
Μονότονες ερωτήσεις
                    μονόφθαλμες απαντήσεις
Μονόχορδη μουσική
                    μονοσήμαντος στίχος

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Στο βάθος Ύπνος»

Χαρτογραφούσα
τις ρωγμές της σκέψης σου
ψηλαφίζοντας

Με το ελαφρυντικό της άγνοιας

Ονειρεύτηκα
ότι ονειρευόμουν
πως ακόμα ζεις

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Ο κανόνας»

Πάντα ποθούσα
να με αγαπάνε δίχως όρια
Πάντα αγαπούσα
πέρα από κάθε λογική
Μου πήρε χρόνια μέχρι να το μάθω
Μην προσδοκάς ισότητα στον έρωτα, είπες

Υπάρχει απαράβατος γραμματικός κανόνας

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Το αδιανόητο τίποτα»

Έχουν οι λέξεις νόημα;
Όλες οι λέξεις έχουν νόημα;
Ένα νόημα έχουν ή πολλά;
Ποιος μας το βεβαιώνει;
Κι αν έτσι είναι
τι θα πει ή λέξη τίποτα;
Τίποτα δηλαδή, σημαίνει τίποτα;

Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου, «Διαλεκτική πλάνη»

Είπες:
άσε με να σ’ αγαπήσω
Εννοούσες:
άσε με να σε διαλύσω
Είπα:
πρόσεξε μη με πληγώσεις
Εννοούσα: