Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μολιέρος (Molière), «Ο Ταρτούφος» (1664)

Η θεατρική κωμωδία «Ο Ταρτούφος» είναι έργο του Μολιέρου το οποίο γράφτηκε το 1664. Ο Ταρτούφος, ο κεντρικός χαρακτήρας, είναι ένας ανήθικος άνθρωπος που παριστάνει τον ηθικό. Η επιρροή της κωμωδίας αυτής δημιούργησε τον όρο «ταρτουφισμός», που είναι συνώνυμος της υποκριτικής συμπεριφοράς (φαρισαϊσμού). «Ο Ταρτούφος», παίχτηκε για πρώτη φορά το 1664 και αμέσως προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Ο κλήρος αναγνώρισε το ίδιο του το πρόσωπο πίσω από την οξύτατη σάτιρα και απαγόρευσε ρητά στους πιστούς να διαβάσουν ή

Ντάριο Φο, «Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (από την έκδοση του βιβλίου)
Η επαναστατική έκρηξη του 1968 δεν περιορίστηκε στον Γαλλικό Μάη. Αγκάλιασε όλο τον κόσμο: Ιαπωνία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και, φυσικά, τη γειτονική Ιταλία. Ο ιταλικός Μάης, εξαιτίας της φύσης της ιταλικής κοινωνίας, κράτησε περισσότερο και ήταν πιο εκρηκτικός: οι εργάτες κάνουν μαζικά "άγριες" απεργίες, οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές, οι γυναίκες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς και όλοι οι "παρίες" της κοινωνίας ξεσηκώνονται.

Κάρλο Τσιπόλλα (Carlo M. Cipolla), «Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας» (απόσπασμα)

Οι ηλίθιοι βρίσκονται ανάμεσά μας. Είναι παντού, προέρχονται από όλες τις κοινωνικές τάξεις, και είναι πάντα έτοιμοι να προκαλέσουν ζημιά στους άλλους και φυσικά και στον ίδιο τους τον εαυτό. Οι ηλίθιοι συνιστούν την πιο επικίνδυνη ομάδα ανθρώπων. Ο ιστορικός Carlo M. Cipolla έγραψε αυτό το σύντομο, πνευματώδες δοκίμιο σε μια προσπάθεια να ανιχνεύσει, να κατανοήσει και να εξουδετερώσει μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη της ανθρώπινης ευμάρειας και ευτυχίας: την ανθρώπινη ηλιθιότητα. Και αν αποδειχθεί ότι είναι αδύνατον να σώσουμε τον εαυτό μας από την ηλιθιότητα που μας περιβάλλει, τουλάχιστον μπορούμε να πάρουμε

Τζόζεφ Κίπλινγκ (Joseph Rudyard Kipling), «Η δική μου αληθινή ιστορία φαντασμάτων»

Όταν μέσ’ από την Έρημο περνούσα, ήταν…
σαν να περνούσα μέσ’ από την Έρημο.

(Η Πολιτεία της Νύχτας του Τρόμου)

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι μια ιστορία αληθινών φαντασμάτων. Στην Ινδία υπάρχουν φαντάσματα που παίρνουν τη μομφή εύσαρκων σωμάτων και κρύβονται στις κουφάλες των δέντρων πλάι στο δρόμο, περιμένοντας να περάσει κάποιος διαβάτης.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), «Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι»

Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι (Αγγλικά: The Steadfast Tin Soldier, Δανικά: Den standhaftige tinsoldat) είναι ένα από τα γνωστότερα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η ιστορία μιλάει για την αγάπη ενός μικρού παιχνιδιού, ενός στρατιώτη κατασκευασμένου από μολύβι (μόλυβδο) για μία χάρτινη μπαλαρίνα. Το παραμύθι δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1838. Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι έχει μεταφραστεί σε όλον τον κόσμο και έχει μεταφερθεί σε θεατρικές παραστάσεις, στη μεγάλη οθόνη, σε χορευτικές παραστάσεις και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων. Θα το βρείτε και με

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), «Το Ασχημόπαπο»

Η εξοχή ήταν πανέμορφη! Ήταν καλοκαίρι και στα χωράφια το σιτάρι είχε χρώμα χρυσαφένιο. Στα πράσινα λιβάδια είχαν στοιβάξει οι χωρικοί το άχυρο και οι πελαργοί με τα κόκκινα και μακριά τους πόδια περιπατούσαν πάνω και κάτω με αξιοπρέπεια και μιλούσαν Αιγυπτιακά, διότι αυτή είναι η μητρική τους γλώσσα.

Τριγύρω απ’ τα χωράφια και τα λιβάδια αυτά υπήρχαν απέραντα δάση και μέσα στα δάση όμορφες λιμνούλες. Ήταν πραγματικά υπέροχη η εξοχή!

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), «Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα»

Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα (δανικά: Den Lille Pige med Svovlstikkerne, αγγλικά: The Little Match Girl) είναι ένα παραμύθι του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1845. Η ιστορία μιλάει για ένα κοριτσάκι που παραμονή Πρωτοχρονιάς, στους δρόμους μιας χιονισμένης πόλης, πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Όταν απελπισμένο δεν άντεχε άλλο απ’ τη κούραση, το κρύο και την πείνα κάθισε σε μία γωνιά και άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο βλέποντας στη φλόγα τους όμορφα οράματα. Το επόμενο πρωί οι περαστικοί το βρήκαν νεκρό, τριγυρισμένο από καμένα σπίρτα.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen), «Το έλατο»

Το πρώτο παραμύθι για το χριστουγεννιάτικο δέντρο γράφτηκε από τον ξακουστό Δανό παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ο τίτλος του είναι «Το έλατο» και δημοσιεύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1844 μαζί με μια άλλη ιστορία, τη «Βασίλισσα του Χιονιού». Είναι η ιστορία ενός μικρού έλατου που βιαζόταν να μεγαλώσει.

Μια φορά κι έναν καιρό…

Βαθιά στο δάσος, εκεί όπου ο ζεστός ήλιος κι ο δροσερός αέρας σχημάτιζαν

Όσκαρ Ουάιλντ (Oscar Wilde), «Ο πιστός φίλος»

O μικρούλης Χανς είχε πολλούς φίλους, αλλά ο πιο πιστός του φίλος ήταν ο Χιου ο μυλωνάς. Κι αλήθεια, τόσο αφοσιωμένος ήταν ο πλούσιος μυλωνάς στο μικρούλη Χανς, που δεν περνούσε ποτέ από τον κήπο του δίχως να σκύψει πάνω απ’ τη μάντρα για να κόψει ένα μεγάλο μπουκέτο λουλούδια ή μια χούφτα αρωματικά βότανα, ή δίχως να γεμίσει τις τσέπες του με κεράσια και δαμάσκηνα, αν ήταν η εποχή τους.

«Oι αληθινοί φίλοι πρέπει να μοιράζονται τα πάντα», έλεγε ο μυλωνάς, κι ο μικρούλης Χανς κουνούσε το κεφάλι χαμογελώντας και καμάρωνε που είχε ένα φίλο με

Κάρολος Ντίκενς (Charles John Huffam Dickens), «Μεγάλες Προσδοκίες» (1860). Το βιβλίο σε μορφή pdf

 Οι «Μεγάλες Προσδοκίες» είναι η υπέροχη ιστορία του νεαρού Πιπ που ζει στη φτώχεια του χωριού του, ώσπου οι τρομερές συμπτώσεις τον φέρνουν στο Λονδίνο, στους κύκλους του «καλού κόσμου». Μέσα από τις περιπέτειες του Πιπ, που παρατηρεί τον κόσμο γεμάτος όνειρα κι ερωτηματικά, ο Ντίκενς περιγράφει την Αγγλία της πρώτης βιομηχανικής εποχής, μιας σκληρής εποχής όπου όμως τα θαύματα ήταν δυνατά. Με φόντο την ύπαιθρο, που παρακμάζει, και το άστυ, που αναπτύσσεται γοργά, ο Ντίκενς δημιουργεί μια σειρά αξιαγάπητους χαρακτήρες (όπως τον καλοκάγαθο Τζο και την γλυκιά Μπίντυ) που συγκρούονται με τους Κακούς, που κι αυτοί απ' την πλευρά

Ευγένιος Ιονέσκο (Eugen Ionescu), «Ρινόκερος» (Υπόθεση / Ο τελευταίος μονόλογος / Το έργο σε μορφή pdf)

Ρινόκερος: Θεατρικό έργο γραμμένο από τον Ευγένιο Ιονέσκο το 1959. Το έργο ανήκει στην θεατρική σχολή γνωστό ως Θέατρο του Παραλόγου. Κατά την διάρκεια των τριών πράξεων του έργου οι κάτοικοι μιας μικρής, επαρχιακής Γαλλικής πόλης μεταμορφώνονται σε ρινόκερους. Τελικά ο μόνος άνθρωπος που δεν υποκύπτει σε αυτή την μαζική μεταμόρφωση είναι ο κεντρικός χαρακτήρας Μπερανζέ, μία σε σύγχυση πανανθρώπινη μορφή, που συνέχεια επικρίνεται ότι πίνει και αργεί.

Υπόθεση
Πράξη Πρώτη

Λιούις Κάρολ (Lewis Carroll), «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» (pdf)

 Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, ένα από τα πλέον αγαπημένα παραμύθια μικρών και μεγάλων σ' όλο τον κόσμο, γράφτηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Άγγλο Λιούις Κάρολ (βιογραφία), κατά κόσμον Τσαρλς Λούντβιντζ Ντόντγκσον. Στο κλασσικό αυτό βιβλίο, ο συγγραφέας σατιρίσει και καυτηριάσει τον τρόπο ζωής της εποχής του, ενώ μεταφέρει και την αγωνία των παιδιών για τον κόσμο που τους φτιάχνουν οι μεγάλοι. Η Αλίκη, εκπρόσωπος της παιδικής αφέλειας και ανησυχίας, κουβαλά όλα τα ερωτήματα, τις αγωνίες και τα μυστήρια της εποχής της, ταξιδεύοντας σε μια χώρα της φαντασίας της, γεμάτη απορίες, αγωνία και περιέργεια.

Χόρχε Μπουκάι (Jorge Bucay), «Ο κύκλος του 99» (Να σου πω μια ιστορία)

Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.

Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:
– Ποιο είναι το μυστικό σου;

Λουίς Σεπούλβεδα (Luis Sepulveda), «Το μαύρο κύμα»

Το κείμενο είναι απόσπασμα του μυθιστορήματος Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει. Μεταξύ άλλων εξετάζει και το μεγάλο πρόβλημα της ρύπανσης των θαλασσών. Στο έργο αυτό που εκτυλίσσεται στο λιμάνι του Αμβούργου, ο γάτος Ζορμπάς, «που ήταν μαύρος, πελώριος και χοντρός», υπόσχεται σε μια ετοιμοθάνατη από τη μόλυνση γλαροπούλα να κλωσήσει αυτός το αυγό της, να μεγαλώσει το γλαρόπουλο που θα γεννηθεί και να το μάθει να πετάει. Το έργο γνώρισε και γνωρίζει τεράστια επιτυχία σε όλο τον κόσμο, ενώ στη Γαλλία γυρίστηκε και σε ταινία

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (Federico García Lorca), «Ματωμένος Γάμος» (σε μορφή pdf)

Ματωμένος Γάμος ή Ματωμένα Στέφανα, όπως είναι επίσης γνωστό στα ελληνικά είναι ο τίτλος θεατρικού έργου του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. (ισπ. Bodas de Sangre). Ο Λόρκα εμπνεύστηκε από ένα άρθρο εφημερίδας που ανέφερε ένα έγκλημα στην ανδαλουσιανή πόλη Níjar. Ο Ματωμένος Γάμος είναι ένα από τα τρία τραγικά θεατρικά έργα της "ισπανικής υπαίθρου" του συγγραφέα. Τα άλλα δυο είναι η "Γέρμα" και "Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα". Και τα τρία έργα υπογραμμίζουν την πειθήνια υποταγή των γυναικών που αποζητούν ελευθερία στην παραδοσιακή κοινωνία της ισπανικής υπαίθρου, η οποία τους αρνείται την κοινωνική ή ερωτική ισότητα.

Υπόθεση του έργου

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι (Dostojevskij Fedor Michajlovic), «Ο ηλίθιος» (μορφή pdf)

Ο ΗΛΙΘΙΟΣ είναι ένα από τα καλύτερα και πιο γνωστά μυθιστορήματα του μεγάλου Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, όπου ο Ρώσος συγγραφέας δείχνει όλη του την μαεστρία αναλύοντας σε βάθος την ψυχοσύνθεση των βασανισμένων ηρώων του. Η υπόθεση του έργου μιλάει για τον εικοσιεξάχρονο πρίγκιπα Μίσκιν όπου ύστερα από μακροχρόνια θεραπεία στην Ελβετία, επιστρέφει στην Αγία Πετρούπολη, όπου μαθαίνει ότι κληρονομεί μια μεγάλη περιουσία. Έτσι βρίσκεται ανέλπιστα στο επίκεντρο της άγνωστης για αυτόν ζωής της μεγαλούπολης. Οι άντρες που τον περιβάλλουν, μην μπορώντας να εξηγήσουν διαφορετικά την άδολη και αγνή φύση του, τον χαρακτηρίζουν «ηλίθιο», ενώ οι γυναίκες, συνεπαρμένες από αυτές ακριβώς τις ιδιότητές του, τον ερωτεύονται τρελά, με τραγικές συνέπειες…

Τσάρλς Μπουκόβσκι (Charles Bukowski), «Σημειώσεις ενός Πορνόγερου» (μορφή pdf)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ του συγγραφέα: Πέρασε πάνω από ένας χρόνος από τότε που κάπου στο Λος Άντζελες ο Τζων Μπράυαν ξεκίνησε την έκδοση της περιθωριακής εφημερίδας ΟΠΕΝΣΙΤΥ. Η αρχή έγινε στο πίσω δωμάτιο ενός σαραβαλιασμένου σπιτιού που είχε νοικιάσει, και σύντομα εξαπλώθηκε και στα άλλα δωμάτια του σπιτιού. Τελικά κάποια μέρα τα μάζεψε και κατέβηκε στο κέντρο της πόλης, στη λεωφόρο Μέλροουζ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο Τζων έλυσε κι όλα τα προβλήματά του. Γιατί ναι μεν ο αριθμός πωλήσεων της εφημερίδας ανέβηκε αλλά δεν έρχονταν αρκετές αγγελίες. Επιπλέον τότε η Λος Άντζελες Φρη Πρεςς εγκαταστάθηκε στην πιο κυριλέ συνοικία κι έπαιρνε όλες

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι (Dostojevskij Fedor Michajlovic), «Έγκλημα και τιμωρία» (μορφή pdf)

Ξεκινώντας από ένα έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο πρόσωπο του θύτη, που είναι συγχρόνως και θύμα, προβάλλει την υπαρξιακή του αγωνία σε έναν κόσμο ζοφερό. Με το «Έγκλημα και τιμωρία» ο συγγραφέας θέτει ενώπιόν μας το υπαρξιακό πρόβλημα: Ο φοιτητής Ρασκόλνικωφ, που έγινε δολοφόνος διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία και καταγγέλοντάς την, προβληματίζεται αν σε τελευταία ανάλυση είναι ο ίδιος εγκληματίας, τη στιγμή που όσοι κάνουν τους πολέμους ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο…

Λέων Τολστόι (Leo Tolstoy), «Άννα Καρένινα» (το μυθιστόρημα σε μορφή pdf)

Το μυθιστόρημα του Λέων Τολστόι «Άννα Καρένινα» δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στο περιοδικό «Ρούσκι Βέστνικ» μεταξύ 1873 και 1877, ενώ εκδόθηκε για πρώτη φορά ως βιβλίο το 1878. Μαζί με το «Πόλεμος και Ειρήνη» θεωρούνται τα κορυφαία έργα του Ρώσου συγγραφέα, αλλά και δύο από τα κορυφαία της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

    Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Λέων Τολστόι (Leo Tolstoy), «O παππούς και το εγγονάκι»

Στο μικρό αυτό αφήγημα ο μεγάλος Ρώσος στοχαστής και συγγραφέας Λέων Τολστόι σκιαγραφεί με λιτότητα το θέμα της συμβίωσης του γέροντα γονιού με την οικογένεια του παιδιού του. Η στοιχειώδης πλοκή οδηγεί στη λύση-μήνυμα που είναι η αγάπη και η κατανόηση προς τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

O παππούς είχε γεράσει πολύ. Τα πόδια του δεν τον πήγαιναν, τα μάτια του δεν έβλεπαν, τ’ αυτιά του δεν άκουγαν. Δόντια δεν είχε. Κι όταν έτρωγε, του χυνόταν το φαγητό. O γιος του και η νύφη του δεν τον έβαζαν πια μαζί τους στο τραπέζι, αλλά του ’διναν να φάει πάνω στη μεγάλη χτιστή χωριάτικη θερμάστρα όπου πλάγιαζε.

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης