Ειρηναίος Μαράκης, «Δυστοπία»

(στον Βίνσεντ Πράις και στον Τζακ Λόντον)

“Με στρατιωτικά καμιόνια
θα μας μεταφέρουν
στην τελευταία κατοικία μας
ένα βαθύ χαντάκι στην πέρα συνοικία
που άλλοτε καταφύγιο
έβρισκαν οι πρόσφυγες

Ειρηναίος Μαράκης, «Προδομένα φιλιά»

ανόητες αγάπες, προδομένα φιλιά
οι σκιές σας φοβισμένες στο κρεβάτι
μικρές ήττες, μεγάλοι συμβιβασμοί
ανυποχώρητα αισθήματα, ο εγωισμός σκοτώνει
δύσκολη υπόθεση ο έρωτας και γοητευτική
διεκδικεί ν’ ανοίξεις την καρδιά σου
τα χέρια να δώσεις, να γίνεις αγωνιστής

Ειρηναίος Μαράκης, «Υγρασία»

τριμμένο παντελόνι, στρατιωτικό τζάκετ, τσιγάρο μισό
ένας Κλίντ Ίστγουντ χωρίς το όπλο του
σιγοψιθυρίζει τον σκοπό του Blue Train
σταγόνες της θάλασσας χτυπούν το πρόσωπο του
ζέστη, υγρασία, ατμόσφαιρα από φιλμ νουάρ
κάποιος διαβάζει Τζον Σίβερ
παίξε, πάσο, τα ρέστα μου

Ειρηναίος Μαράκης, «Φάννυ και Αλέξανδρος»

έπεσε η νύχτα, κρύο, φθινόπωρο
Κυριακή, σε λίγες ώρες ξημερώνει
μόνος στο σπίτι, ταινία
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Φάννυ και Αλέξανδρος
κι η ανηθικότητα ως τρόπος ζωής
θρησκευτικές εμμονές, ηθικολογία, κοινωνικός φόβος
έξω η πόλη ανύποπτη διασκεδάζει τη φτώχεια της

Ειρηναίος Μαράκης, «Αιφνίδια επίσκεψη»

απόγευμα θα είναι
όταν στο σπίτι σου θα έρθω
εντελώς στα ξαφνικά
να σου ζητήσω ζάχαρη
καθώς η δική μου τέλειωσε
και με τσέπη άδεια
αδυνατώ να αγοράσω,
θα με καλέσεις για καφέ

Ειρηναίος Μαράκης, «Οι μάσκες»

Κάθε Αποκριά μάσκες βάζουμε
πάνω από τις μάσκες μας
όχι από διάθεση για αλλαγή
αλλά για να κοροϊδέψουμε
τον καθρέφτη που κάθε νύχτα
μας δείχνει όπως ακριβώς είμαστε
γελοίους, ηλίθιους και τόσο τραγικούς
που την ατολμία μας για συγκρούσεις

Ειρηναίος Μαράκης, «Παλιές αγάπες»

Είναι πολύ λίγοι αυτοί που έχουν
την τόλμη να ερωτευτούν αληθινά…
– Jane Austen / Pride and prejudice

μεσάνυχτα στην πόλη, κρύο
άδειοι οι δρόμοι και υγροί
τρέχεις, κάπου να φας με την παρέα
όλα κλειστά
Δευτέρα σήμερα, αρχή της εβδομάδας

Ειρηναίος Μαράκης, «Μένω στο παγκάκι»

 "Στο κανάλι αυτό που πάω
Τη ζωή την πελεκάω
Βλάσφημος για σας εγώ..."
Νικόλας Άσιμος

Θα το δείξει κι ο καιρός

Μένω στο παγκάκι
δε μιλώ

Ειρηναίος Μαράκης, «Εποχές»

Θα έρθουν εποχές που τα ποιήματα
σαν προκηρύξεις θα διαβάζονται
σε πλατείες και απεργιακές διαδηλώσεις
γέλασες, με κοίταξες στα μάτια
τσιγάρο άναψες και είπες
πως ήρθαν αυτές οι εποχές
μόνο που ποιητές πια δεν υπάρχουν
καθώς παιγνίδι έγιναν

Ειρηναίος Μαράκης, «Ώρες»

Ώρες δύσκολες φθινοπωρινές
που στο σπίτι τις περνάς
σαν δημόσιος υπάλληλος στη σύνταξη
με ελληνικό καφέ, κουλούρι των πενήντα σεντς
και την εφημερίδα ανοιγμένη
στις τελευταίες σελίδες, στα μνημόσυνα
ένα παρελθόν να αναπολείς
που ποτέ δεν γνώρισες και ούτε θα γνωρίσεις

Ειρηναίος Μαράκης, «Συντριβή»

Και να σου δώσω συντριβή
που λέει ο Χριστιανόπουλος
εγώ τι θα κερδίσω, πες μου
όχι, αγάπη μου
η κατάνυξη κι η μοναξιά
δεν φτάνουν, δεν αρκούν

Ειρηναίος Μαράκης, «Αισθήματα»

Αισθήματα ανορθόγραφα
λόγια άσχημα σκηνοθετημένα
σκέψεις δίχως προορισμό
μπροστά σ’ ένα καθρέφτη χωρίς είδωλο
σ’ ένα σπίτι έρημο από δεκαετίες
και η αγάπη σου
μια επίμονη τυραννία
που όσα χρόνια κι αν περάσουν

Ειρηναίος Μαράκης, «Απολογισμός»

Καλά τα καταφέραμε μέχρι εδώ
το ζήτημα είναι
τ ώ ρ α τι κάνουμε.*
Πώς θα αντέξουμε αυτό το βίαιο καλοκαίρι,
με τις χαλαρές εξόδους για μπύρα στην πλατεία,
λίγο πριν μας την πέσουν τα ΜΑΤ,

Ειρηναίος Μαράκης, «Η συνάντηση»

Κοίταξα έξω απ’ το παράθυρο
καθώς έπλενα τα πιάτα
κι είδα στο απέναντι περβάζι
τη γειτόνισσα
γυμνή, να σκουπίζει το νερό

Ειρηναίος Μαράκης, «Βlack Friday» (μια κριτική στα καταναλωτικά ήθη και έθιμα)

στήσε το κορμάκι σου
στην ατέλειωτη ούρα του πολυκαταστήματος
κατανάλωσε, κατανάλωσε
αυτά που έχεις ήδη πληρώσει
τις ιδέες που σε έχουν προδώσει

Ειρηναίος Μαράκης, «Μέριλιν»

ολόκληρη η ζωή μου
για σένα Μέριλιν
σε αναζητώ παντού
στα μάτια των γυναικών