Γλυκερία Μπασδέκη, «Η ημέρα του σεξ»

ήταν η ημέρα του σεξ

όλοι έκαναν σεξ

σεξ
συνέχεια σεξ
πολύ σεξ

Γλυκερία Μπασδέκη, «Σύρε καλέ την άλυσον»

θα πιάνει κόκαλο
η αλυσίδα
γάλα θα φτύνουν
τα σχοινιά
ούτε να το σκεφτείς
το θαύμα ντάρλιγκ
δεν έχεις
πιθανότητες

Γλυκερία Μπασδέκη, «Πες Πάσχα»

Το Πάσχα θα πούμε σ’ αγαπώ.

Θα ζητήσουμε συγνώμη απ’ όσους
έπρεπε να γίνουν τροφή μας.
Θα τους καταπιούμε με μικρές,
μικρές μπουκίτσες.

Γλυκερία Μπασδέκη, «Σου τηλεφωνώ από το τελευταίο καρτοκινητό του πλανήτη»

αύριο δεν θα μας συνδέει κανένα καλώδιο
αύριο θα πεθάνει ο γκράχαμ μπελ
αύριο θα γυρίσουμε στη μεγάλη σπηλιά
θα φοράω τη γούνα που έγδαρες
θα σε περιμένω με τα δεκατρία παιδιά μου
θα παρακαλάω να’ναι όλα δικά σου
αύριο θα πεθάνει η σταθερή τηλεφωνία

Γλυκερία Μπασδέκη, «Τρίτη Δημοτικού»

είμαι εννιά
πάω Τρίτη

δεν πέθανε η μάνα μου,
στο σπίτι μένουν ζωντανοί
(ακόμα)

Γλυκερία Μπασδέκη, «Meine Liebe»

θέλεις να πεις Αυστρία-
δεν μπορείς

γουλί στο κάρο,
το'σκασε η γλώσσα,
γλίστρησε

Γλυκερία Μπασδέκη, «Παθολογική Β΄»

άχνιζε το κεφάλι μου

έβγαιναν δικηγόροι
και γιατροί, συνάψεις, γάγγλια
σε φαγοπότι

φύγετε, φύγετε –
έχω τη μάνα μου

Γλυκερία Μπασδέκη, «Οι φίλοι και οι σκύλοι»

αυτοί

με αγαπάνε πιο πολύ
αυτοί με ξέρουν

στα μάτια μου
ορκίζονται

Γλυκερία Μπασδέκη, «Μη με ρωτάς γιατί πονάει το κεφάλι μου Δευτέρα πρωί»

Μη με ρωτάς γιατί πονάει
το κεφάλι μου Δευτέρα πρωί

θείες ιπτάμενες
θείες Γκαγκάριν
θείες να σε φυλάει
ο Μεγαλοδύναμος

Γλυκερία Μπασδέκη, «πολύ – κοινή ησυχία»

Mιλάω μ’ένα παιδί που νομίζω ότι ξέρω καλά. Του λέω να καθήσει ήσυχα γιατί είναι ώρα κοινής ησυχίας. Με ρωτάει τι είναι κοινή ησυχία. Του απαντάω ότι οι άνθρωποι κοιμούνται επειδή γύρισαν κουρασμένοι απ’τις δουλειές τους. Με ξαναρωτάει γιατί είναι κουρασμένοι. Με ξαναρωτάει γιατί δουλεύουν. Είναι κουρασμένοι γιατί δούλευαν πολύ γιατί πρέπει να βρούνε χρήματα για να αγοράζουν βιβλία και τετράδια και πέπες γουρουνίτσες στα παιδάκια τους, λέω. Εγώ δε θέλω βιβλία και τετράδια ούτε πέπες , λέει. Εντάξει, είναι και το φαγητό, ξαναλέω.

Γλυκερία Μπασδέκη, «Θα' ρθεις στα λόγια μου»

τοʼλεγαν θείες, μάνα,γειτονιά-πάντα κυλότα
καθαρή, δεν ξέρεις πότε
θαʼρθει
το έμφραγμα,το
εγκεφαλικό, μια
απλή λιποθυμία,έστω

Γλυκερία Μπασδέκη, «Don't Smoke In Bed»

εννιά Μαρτίου
πέθανες
κανονικά
με έμφραγμα,
εντατική,

Γλυκερία Μπασδέκη, «Μ’αρέσει που συζητάμε πολιτισμένα»

θα σε σκοτώσει
το τσιγάρο (είπες)
το τραμ Πατήσια-Λάρισα
το νι πριν τα φωνήεντα
το ασετόν,οι λάμπες αλογόνου,
ένας φαντάρος Κώστας
απ’ τον ‘Εβρο (είπα)
θα με σκοτώσει επίσης

Γλυκερία Μπασδέκη, «Ο ύμνος της ζητιανιάς»

Είναι σπουδαία τέχνη η ζητιανιά
Δε δίνει ο πάσα ένας τον παρά
Δε σου χαρίζει το προπέρσυνο παλτό
Δε χαλαλίζει το ληγμένο φαγητό
Πρέπει να είσαι της υπομονής
Να επιμένεις και να εκλιπαρείς
Στις βίλες να τη στήνεις στωικά

Γλυκερία Μπασδέκη, «Εθνικός οργανισμός παροχής υπηρεσιών υγείας»

για το
σπασμένο πόδι
να σας δει
ο κύριος
Παπαδίτσας
ούρα,ουρία,
ζάχαρο
κύριος