Έντνα Βίνσεντ Μιλέυ (Edna St. Vincent Millay), «Πέμπτη»

Κι αν σ’ αγάπησα Τετάρτη,
Ε, τι σημαίνει αυτό για εσένα;
Πέμπτη στέρεψε η αγάπη –
Έτσι έχουνε τα δεδομένα.

Και γιατί παραπονιέσαι
Αδυνατώ ν’ αντιληφθώ.
Σ’ αγάπησα Τετάρτη, -ναι- για εμένα
Τι σημαίνει αυτό;

Έντνα Βίνσεντ Μιλέυ (Edna St. Vincent Millay), «Απρίλης»

Για ποιό λόγο, Απρίλη, έρχεσαι πάλι;
Για ομορφιά, δεν είναι αρκετό.
Δεν μπορείς πια να με καθησυχάσεις με τα κοκκινωπά
μικρά φύλλα που ανοίγουν.
Ξέρω αυτά που ξέρω.
Ο ήλιος καίει το σβέρκο μου καθώς παρατηρώ
τις φύτρες των κρόκων.
Η μυρωδιά της γής είναι καλή.

Έντνα Βίνσεντ Μιλέυ (Edna St. Vincent Millay), «Σονέτο IV»

Θα σε ξεχάσω σύντομα, αγάπη μου γλυκιά,
Γι’ αυτό ν’ απολαύσεις τη μικρή σου τη μέρα,
Τον μικρό σου τον μήνα, τη μικρή μισή χρονιά,
Προτού ξεχάσω, ή πεθάνω, ή πάω παραπέρα,
Και για πάντα χωρίσουμε· σε λίγο μόνο καιρό
Θα σε ξεχάσω, όπως είπα, όμως όσο θα μένω,
Αν μ’ ικετέψεις με το ψέμα σου το πιο τρυφερό
Θα σου τάξω τον όρκο μου τον πιο λατρεμένο.

Αλήθεια, η αγάπη θα ήθελα να ζούσε πιο πολύ,

Έντνα Βίνσεντ Μιλέυ (Edna St. Vincent Millay), «Στον μη Ανέφικτο Εκείνον»

Πώς ξέρω εγώ, αν δεν βρεθώ
Στην Κίνα και στο Κάιρο,
Εάν το εδώ που ευλογώ
Είναι στ’ αλήθεια άγιο;

Μπορεί το άνθος δίχως λάθος
Κάτω απ’ τη μύτη μου να το ’χω·
Πώς θα τ’ ορίσω αν δεν μυρίσω
Το καρχηδόνιο το ρόδο;