Μαίρη Αλεξοπούλου, «Μετράω το δωμάτιο. 4x5»

Μετράω το δωμάτιο. 4x5.
Με τη μεζούρα της μάνας μου (ράφτρα ήτανε – η μάνα μου ήτανε ράφτρα).
Και το κρεβάτι. 1,6x2. Ίσα που.
Κουρτίνες πφ! βρωμάνε.
Η μάνα μου θα είχε βγάλει χλωρίνη. Και σαπούνι. Σπιτικό.

Θ’ ανέβω και θα τραγουδήσω

Μαίρη Αλεξοπούλου, «Ναι ναι ναι. Το Αιγαίο»

Μυτιλήνη, 21/11/2007
Ξενοδοχείο «Σαπφώ»
Δωμ. 301

Ναι ναι ναι. Το Αιγαίο.
Μου πιπιλάς το μυαλό
λες ξανά ξανά ξανά
περί ασημένιων ποιημάτων και τοίχων ασβεστωμένων
κοριτσιών με κοχύλια και βοστρύχους και νερατζιές που ανασαίνουν βαθιά

Μαίρη Αλεξοπούλου, «Αρχή»

Έρχεσαι και με παίρνεις
χωρίς βράγχια
κορμί που λάμπει πλάι στο κύμα.
Κι εγώ
τινάζω μακριά
το σάγμα

Μαίρη Αλεξοπούλου, «Η Καίτη Cosmopolitan»

Η Καίτη Cosmopolitan.
Επιδερμίδα καθαρή
μαλλιά ίσια μόλις σιδερωμένα
μάσκαρα κατάλληλη για μάτια λαμπερά
ρούχα μοντέρνα chic
παπούτσια μαλακά με όσο χρειάζεται τακούνι
διαμάντι στο δεξί
βραχιόλι στο αριστερό
χέρι.

Μαίρη Αλεξοπούλου, «Ένα Ποίημα»

Μιλάω για σας συνεχώς.
Ερευνώ εσάς το έργο τους επιγόνους και μελετητές σας.
Αναζητώ στο Google και αλλού
σε βιβλιοθήκες σε εγκυκλοπαίδιες στα όσα
κουτσομπολιά
ακόμα κυκλοφορούν για εσάς
στόμα με στόμα.

Μαίρη Αλεξοπούλου, «Τρέφεται ο έρωτάς μας όχι»

Τρέφεται ο έρωτάς μας
όχι μόνο από την αγκαλιά
αλλά και
από τον πρωινό καφέ
την τσαλακωμένη εφημερίδα
τις κάλτσες (μυρίζουν ποδαρίλα) πλάι στο κρεβάτι.
Τρέφεται