Έρινα Χαραλάμπους, «Vir.go»

Οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε πως
μια συμπαθητική αισθαντική παρθενικότητα
τη διαθέτει ετούτος ο υμένας,
καθώς ξεσκίζεται δημόσια επιτελώντας
την εκφορά περιφορά του προσδοκώντας ̶
αντικείμενο φθόρου από λογής
αδήλωτους
ανείπωτους

Έρινα Χαραλάμπους, «Αδιακρίτως»

Αδιακρίτως
μέσα σου βυθίστηκα την ώρα της Σελήνης
κι αφού θαλάσσιους ελέφαντες
προσπέρασα Σειρήνες και χειμώνες
τον βυθό σου για πάντα φωτίζοντας
να κείτεται αντίκρισα
τον θάνατο όλου του κόσμου.

Έρινα Χαραλάμπους, «Σημεία πήξης»

Να βάζεις μια άνω τελεία στη σκέψη και
μία τελεία στη βούληση  ̶
ενίοτε διπλή.
Τα ερωτηματικά στο βήμα και
τα θαυμαστικά στην ημερήσια διάταξη.
Να καταθέτεις τα αποσιωπητικά στην πυρά.
Οι παύλες χρήσιμες  ̶
κυρίως αυτές που προϋποθέτουν την ανάπαυλα της μνήμης.

Έρινα Χαραλάμπους, «In aeternum»

Κι ύστερα, είναι και κάποια θηλυκά που
μάζεψαν στο πλύσιμο της θλιβερής ζωής
τους.
Κι έπειτα, είναι και κάποια ουδέτερα που
ανοίγονται ελεύθερα στο ύψος της τιμής
τους.
Πάντοτε όμως, όμως πάντοτε τα αρσενικά
είναι, είναι αρσενικά τα πάντοτε όμως,

Έρινα Χαραλάμπους, «Εμπόλεμη ζώνη»

Κατάπαυση πυρός καμία δεν
επιτελείται στου Ήλιου την άκρη∙
μας τράβηξε ο θάνατος
το κύμα του μας έσβησε στην άρμη ̶
της γης που επαγγέλλεται
τη Γένεση
εξόδιος ακολουθία.

Έρινα Χαραλάμπους, «Αν έχεις τον Θεό σου»

Αν έχεις τον Θεό σου
να τον πάρεις
να τον βάλεις στη θέση του
να του φορέσεις κορώνα τον αιθέρα
να του δώσεις για σκήπτρο τον αέρα
τις μύγες να διώχνει
να εξολοθρεύει τα αρθρόποδα.