Δημήτρης Λέντζος, «Στον σταθμό των τρένων της Αρχαίας Ολυμπίας»

Περίμενα χρόνια στην ουρά
μπροστά απ’ το γκισέ του εκδοτηρίου εισιτηρίων
στον σταθμό των τρένων στην Αρχαία Ολυμπία
μαζί μου είχα πάρει όλα μου τα υπάρχοντα
ένα παλιό μολύβι
ένα πακέτο τσιγάρα
και μια φέτα ψωμί

Δημήτρης Λέντζος, «Απώλειες»

Ποτέ δεν με κατέβαλαν οι ήττες
μονάχα οι απώλειες με τσάκισαν
όπως εκείνο το λουλούδι
που μαράθηκε μέσα στη χούφτα μου
μπροστά στον φούρνο που έχτισε ο πατέρας
ψήνοντας τα πολλά καρβέλια
για τα πρόσφορα στα ψυχοσάββατα

Δημήτρης Λέντζος, «Μαύρη παπαρούνα»

Ανθίζει λένε μια φορά
η μαύρη παπαρούνα
στη μέση εκεί στις κόκκινες
στη μέση εκεί στις άλλες
σαν το φιλί που μ’ άφησε
πένθος βαρύ στο στόμα.

Δημήτρης Λέντζος, «Η πόλις της Αμαλιάδος»

Εφοίτησα εκεί
στην πόλη της Αμαλιάδος
στην πέμπτη τάξη
του Γυμνασίου Αρρένων
ήμουν τρόφιμος
στο οικοτροφείο
στη Μονή της Φραγκαβίλλας

–ωραίο εξοχικό προάστιο

Δημήτρης Λέντζος, «Αχθοφόρος αγαλμάτων»

Τραβούσε με κόπο
στην κεντρική λεωφόρο
το μεγάλο καρότσι
με το άγαλμα
του αγνώστου εκείνου
στη μεγάλη πλατεία
είχαν αρχίσει

τις ομιλίες

Δημήτρης Λέντζος, «Δ΄ Χαιρετισμοί»

Βγήκε από το πορνείο
κρατώντας στα χέρια της
ένα μικρό κρινάκι
ήταν ντυμένη με άσπρο φουστάνι
και κόκκινο κραγιόν
περπάτησε με ίσιο το κορμί
στην οδό Πατησίων

ήταν θλιβό το σούρουπο

Δημήτρης Λέντζος, «Σπανιόλικο»

Αυτό το τραγούδι
το σπανιόλικο
που ίσως
για κάποια αγάπη
στην Ανδαλουσία λέει
–δεν ξέρω Ισπανικά–
δεν ξέρω άλλη γλώσσα

Δημήτρης Λέντζος, «Φεγγάρι δίκοπο»

Ένα φεγγάρι δίκοπο
στου ουρανού το χέρι
με λάβωσε κατάστηθα
και τριγυρνώ τις νύχτες
στον μύλο και στον ποταμό
κι αλέθω τη χαρά μου
και την σκορπίζω στα νερά

Δημήτρης Λέντζος, «Το άσπρο πουκάμισο»

Η μάνα μου σιδέρωνε
με το παλιό της σίδερο
το άσπρο μου πουκάμισο
όταν τέλειωσε
το κρέμασε στην καρέκλα
και μου είπε:
«να το φορέσεις στον γάμο σου

Δημήτρης Λέντζος, «Πυρρίχιος»

Σε πανηγύρια φαλλικά
τα λόγια σου μεταλλικά,
με όνειρα βεγγαλικά
ξανά σε ζητιανεύω.
Και στου κορμιού τις αλυκές
Δεκαπενταύγουστο με καις,
και στις γιορτές τις Ορφικές
πυρρίχιο χορεύω.

Δημήτρης Λέντζος, «Φεγγάρι δίκοπο»

Ένα φεγγάρι δίκοπο
στου ουρανού το χέρι
με λάβωσε κατάστηθα
και τριγυρνώ τις νύχτες
στον μύλο και στον ποταμό
κι αλέθω τη χαρά μου

Δημήτρης Λέντζος, «Silver alert»

Φορούσε μαύρο πουκάμισο
και τζιν παντελόνι
και φθηνά δερμάτινα πέδιλα
στο ένα του χέρι κρατούσε το τσιγάρο του
στο άλλο κρατούσε
μια φέτα φεγγάρι
είναι είκοσι δύο χρονών