Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγέλου Δήμητρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγέλου Δήμητρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δήμητρα Αγγέλου, «Τόσα χέρια να διψούν..»

Τόσα χέρια να διψούν
Κι ούτε μία φλέβα να παραπατήσω
Ένα μικρό φεγγάρι στο πάτωμα
Πιο φωτεινό από της νύχτας
Οι σκιές των ποδιών
Γάτες που γεμίζουν το δωμάτιο
Και δεν ξέρουν πού να πάνε
Τα χέρια έντομα ανήσυχα

Δήμητρα Αγγέλου, «Απρόσκλητε επισκέπτη της νύχτας..»

Απρόσκλητε επισκέπτη της νύχτας
Σε καλωσορίζω στο σκοτάδι μου
Θα λείψω λίγα λεπτά
Να βάλω έναν πιο άνετο εαυτό
Κι ένα πιο δυνατό ποτό
Βολέψου
Εδώ είναι το σπίτι σου
Έχει όλα τα κομφόρ καθώς βλέπεις

Δήμητρα Αγγέλου, «Όταν κοιμάσαι..»

Όταν κοιμάσαι
Βγάζω νύχια από το πρόσωπό σου
Θα μου πάρει νύχτες

Η ομίχλη της κουζίνας
Οι λίμνες στο μπάνιο
Γεννήθηκα από την υγρασία σου
Τώρα φορώ γαλότσες

Δήμητρα Αγγέλου, «Χαϊδεύαμε τους σκύλους..»

Χαϊδεύαμε τους σκύλους στην όχθη
μιλούσαμε για να πούμε
πως τα δέντρα είναι όμορφα
Μιλούσαμε για να πούμε
Πως τα βλέπαμε κι οι δυο
Ενώ σπασμένα άλογα
Αναδύονταν στην επιφάνεια της λίμνης

Δήμητρα Αγγέλου, «Αγγίζω τους ιστούς..»

Αγγίζω τους ιστούς, τα όργανα
Τα τσιμπάω, τα τραβάω, παίζω μαζί τους
Αισθάνομαι τον πόνο που προκαλώ
Νιώθω το μήνυμα να ταξιδεύει με ιλιγγιώδη ταχύτητα
Νιώθω τον ίλιγγο
Είμαι διάχυτη, διεσταλμένη
Είμαι τα όργανα και οι ιστοί

Δήμητρα Αγγέλου, «Ανηλικίωση»

Το σκοτάδι έγινε κατάλληλο τώρα;
 Ήρθε η ώρα για την προσευχή μου;
Να γονατίσω λοιπόν Αλλά να βγάλω τα ρούχα μου πρώτα
Να είμαι σίγουρη
Πως θα αναγνωρίσει το παιδί Του
Όταν προσεύχομαι μου έρχεται καμιά φορά

Δήμητρα Αγγέλου, «Είναι μόνο του το δωμάτιο κι ο χρόνος»

Είναι μόνο του το δωμάτιο κι ο χρόνος

Περπατώ προσεκτικά μη και πατήσω μνήμες
Μπήγονται στα πόδια μου

Κοίτα πως μ’ αναπνέει η κοιλιά μου

Δήμητρα Αγγέλου, «Η γυναίκα θυμήθηκε»

Η γυναίκα θυμήθηκε
Η νύχτα τη σταμάτησε
Την έβαλε στο αμάξι
Πήγανε στην άκρη της θάλασσας

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης