Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ (Léopold Sédar Senghor), «Μαύρη γυναίκα»

Γυναίκα γυμνή, γυναίκα μαύρη
ντυμένη με το χρώμα σου, με το σχήμα σου που είναι ομορφιά.
Μεγάλωσα στη σκιά σου, η γλύκα των χεριών σου τύλιγε τα μάτια μου.
Και να! που μες την καρδιά του καλοκαιριού και του μεσημεριού
σε ανακαλύπτω η της επαγγελίας, απ’ την κορφή
ενός αψηλού, φρυγμένου λόφου,
και η ομορφιά σου με κεραυνώνει κατάστηθα
σαν αστραπή αετού.

Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ (Léopold Sédar Senghor), «Τo γράμμα σου επάνω στο σεντόνι»

Το γράμμα σου επάνω στο σεντόνι, υπό το φως της μυρωμένης λάμπας
Μπλε σαν το πρωτοφόρετο πουκάμισο που τον νιο κάνει να λάμπει
Σιγοτραγουδώντας, σαν τον ουρανό και τη θάλασσα και τ΄ όνειρό μου
Το γράμμα σου. Κι η θάλασσα έχει τ’ αλάτι της, κι ο αγέρας το γάλα το ψωμί το ρύζι, κοντολογίς τ’ αλάτι το δικό του