Δημήτρης Μπαλτάς, «Βαφτίσια»

«Σκοτώθηκε ακαριαία» δήλωσαν.
«Θεός σχωρέσ’ τον» μοιρολόγησαν.
Είκοσι εφτά χρόνων παλικάρι
έπεσε απ’ την ξεχαρβαλωμένη
σκαλωσιά στο γιαπί που δούλευε
για ένα ξεροκόμματο.

Δημήτρης Μπαλτάς, «Πορτραίτο»

Ένα κερί αναμμένο
ένα κορμί σκεπασμένο
ένας κήπος μαραμένος
ένα κλωναράκι λυπημένο

Όλα μαρτυρούν την απουσία σου.
Μακρινή η φυγή απ’ της ψυχής τη φωλιά.

Δημήτρης Μπαλτάς, «Ενοικιάζεται»

Πέρασα χθες –τυχαία;–
κάτω απ’ το μικρό δυαράκι
που μόλις δυο μήνες πριν
είχα ξενοικιάσει.
Στην αρχή κοίταξα την παλιά είσοδο
της ακόμη πιο παλιάς πολυκατοικίας
και είδα τον εαυτό μου νέο να μπαίνει μέσα
κι έπειτα αστραπιαία κοίταξα στον τρίτο όροφο

Δημήτρης Μπαλτάς, «Μόχθος»

Άνθρωπος δίχως λαλιά
εκεί στου δρόμου τα μισά
ξεκινάς πάλι απ’ την αρχή
για να κερδίσεις τα προς το ζην απ’ το πρωί.

Κάθε μέρα μοχθείς
ένα καλύτερο αύριο να βρεις.

Δημήτρης Μπαλτάς, «Εικόνα καρτποσταλική»

Εικόνα καρτποσταλική
καθεστώτος τυραννικού, αδηφάγου, αιμοσταγούς.
Άνθρωποι πολλοί ιδρωμένοι
να μοχθούν πλούσια ελέη
να προσφέρουν σε λίγους δήθεν γαλαζοαίματους,
φτασμένους πολιτικούς,
πλούσιους ανερυθρίαστους
για την υπερβολική δόση τύχης

Δημήτρης Μπαλτάς, «Τέχνη τίκτει τείχη..»

Τέχνη τίκτει τείχη,
τείχη προστασίας απ’ τα καθημερινά
τερτίπια της ζωής,
τείχη ανοσίας απ’ τις καθημερινές
βαρβαρότητες των ανθρώπων,
τείχη απωθητικά δαιμόνων έκλυτων
και πλάνων,

Δημήτρης Μπαλτάς, «21 Οκτώβρη»

21 Οκτώβρη. Τα γενέθλιά σου.
Φορούσες ένα άσπρο φόρεμα συνδυασμένο
με άσπρες γόβες.
Χρωμάτισες τα μάγουλά σου με λίγο ρουζ,
έβαψες κόκκινα τα χείλη.
Λιτή, απέριττη, κομψή, όπως πάντα.
Στις 8:00 μ.μ. βρεθήκαμε έξω από το γνωστό μέρος.

Δημήτρης Μπαλτάς, «Ενυδρείο»

Φανταχτερά ψάρια κολυμπούν (προσέχοντας
μη συγκρουστούν μεταξύ τους) απεγνωσμένα.
Μπερδεύονται με τα υδρόβια φυτά,
ακουμπούν τα στιλπνά βότσαλα,
εξερευνούν το κουφάρι του πλοίου.
Δεν υπάρχουν ναυαγοί εδώ.
Δεν υπάρχουν συντρίμμια
και αντικείμενα χαμένα σ’ αυτόν τον βυθό.

Δημήτρης Μπαλτάς, «Καμώματα»

Άνθρωποι κι άνθρωποι
πάνε βόλτες οικογενειακά,
κάνουν συνάξεις φιλικές,
μαγειρεύουν φαγητά λαχταριστά,
διαβάζουν βιβλία λογοτεχνικά,
αγοράζουν ρούχα φινετσάτα,
γράφουν και ποιήματα κάπου-κάπου,

Δημήτρης Μπαλτάς, «Η σκέψη»

Το πουδραρισμένο ημίφως
ξεσπούσε αδύναμα στην ήδη ξεθωριασμένη
ταπετσαρία του καθιστικού.
Φωνές ανεξιχνίαστες –ωσάν να επρόκειτο
για κάποιο έγκλημα– αντηχούσαν
από ικανή απόσταση.