Αν ήταν μπορετό να σ’ έχω μπρός μου,
θ’ άρχιζα, με τα μάτια σου φιλώντας,
που ‘ναι οι πύλες υποδοχής
της ομορφιάς και του φωτός.
θ’ άρχιζα, με τα μάτια σου φιλώντας,
που ‘ναι οι πύλες υποδοχής
της ομορφιάς και του φωτός.
Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...
Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»