Διονύσιος Σολωμός, «Ο Πόρφυρας»

1
Η Κόλαση πάντ' άγρυπνη σου στήθηκε τριγύρου·
Αλλά δεν έχει δύναμη πάρεξ μακριά και πέρα
Μακριά 'πό την Παράδεισο, και συ σ' εσέ 'χεις μέρος·
Μέσα στα στήθια σου τ' ακούς, Καλέ, να λαχταρίζει;

2

Διονύσιος Σολωμός, «Η Θέλησή μου Βράχος»

Πάλι μου ξίπασε τ’ αυτί γλυκιάς φωνής αγέρας.

Κι έπλασε τ’ άστρο της νυχτός και τ’ άστρο της ημέρας.

Του πόνου εστρέψαν οι πηγές από το σωθικό μου,

έστρωσ’ ο νους κι ανέβηκα πάλι στον εαυτό μου.

Διονύσιος Σολωμός, «Η φαρμακωμένη»

Τὰ τραγούδια μοῦ τἄλεγες ὅλα
Τοῦτο μόνο δὲν θέλει τὸ πεῖς,
Τοῦτο μόνο δὲν θέλει τ᾿ ἀκούσεις,
Ἄχ! τὴν πλάκα τοῦ τάφου κρατεῖς.

Διονύσιος Σολωμός, «Εις Φραγκίσκα Φράϊζερ» (κόρη του Άγγλου διοικητή της Κέρκυρας)

Μικρός προφήτης έριξε σε κορασιά τα μάτια

Και στους κρυφούς του λογισμούς χαρά γιομάτους είπε:

«Κι αν για τα πόδια σου, Καλή, κι αν για την κεφαλή σου,

κρίνους ο λίθος έβγανε, χρυσό στεφάνι ο ήλιος,

δώρο δεν έχουνε για σε και για το μέσα πλούτος.

Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος».

Διονύσιος Σολωμός, «Η ημέρα της Λαμπρής»

1.
Καθαρώτατον ήλιο επρομηνούσε
Της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
Σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
Τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη∙
Και από ’κει κινημένο αργοφυσούσε

Βιογραφία: Διονύσιος Σολωμός (1798-1857)

Κυρίαρχη μορφή της λεγόμενης Επτανησιακής σχολής ο Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798, γιος του κόντε Νικολάου Σολωμού και της υπηρέτριάς του Αγγελικής Νίκλη. Μετά το θάνατο της συζύγου του ο κόντε Νικόλαος αποκατέστησε με γάμο τη μητέρα του ποιητή, πέθανε όμως γρήγορα και εκείνη παντρεύτηκε το 1807 σε δεύτερο γάμο το Μανώλη Λεονταράκη, ενώ ο Διονύσιος τέθηκε υπό την εποπτεία επιτροπής.

Διονύσιος Σολωμός, «Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν» (158 στίχοι)

1

Σε γνωρίζω από την κόψη

του σπαθιού την τρομερή,

σε γνωρίζω από την όψη,

που με βία μετράει τη γη.