Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Αυτοκτονικό τρίπτυχο»

 -Ι-

Του δουλευτή το χέρι εκλεπτύνεται
και σε σταυρό στο κάθε χείλι ιχνογραφείται .
Γιορτή ! Ο ρυθμός του αλετριού πετάει
και το κάθε κουδούνι είναι ένας ψάλτης μπρούντζινος .

Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Τι με ωφελεί που μαστιγώνομαι με τη γραμμή..»

Τι με ωφελεί που μαστιγώνομαι με τη γραμμή
και πιστεύω πως με ακολουθεί τριποδιστά η τελεία ;

Τι με ωφελεί που έβαλα
στους ώμους ένα αβγό αντί για μανδύα ;

Τι με ωφελεί που ζω
Τι με ωφελεί που πεθαίνω ;

Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Οι πέτρες»

Σήμερα το πρωί κατέβηκα
στις πέτρες - ω οι πέτρες!
Και προκάλεσα και σφράγισα
μια πυγμαχία από πέτρες.

Μητέρα των θνητών αν στον κόσμο
πονούν τα βήματά μου,
είναι από τα χτυπήματα φωτιάς
μιας παράλογης αυγής.

Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Τα ίδια της τα πόδια την πατούν..»

Ξέρω πως υπάρχει μια περσόνα
που με ψάχνει στo χέρι της, μέρα-νύχτα
και με συναντά, κάθε λεπτό, στα παπούτσια της.
Αγνοεί πως η νύχτα είναι θαμμένη
με σπιρούνια πίσω απ’ την κουζίνα;

Ξέρω πως υπάρχει μια περσόνα που αποτελείται από τα μέρη μου,
την οποία καθιστώ ακέραια όταν η μέση μου

Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Καλοκαίρι»

Καλοκαίρι, ώρα να φεύγω. Και με πονάνε
τα υποταγμένα χεράκια από τα απογεύματά σου.
Φτάνεις αφοσιωμένα έρχεσαι γερασμένο
και δε θα συναντήσεις στην ψυχή μου πια κανέναν.

Καλοκαίρι! Και θα περάσεις κάτω απ' τα μπαλκόνια μου
με μεγάλο προσευχητήριο κομπολόι από χρυσάφια κι αμέθυστους,
σαν ένας θλιμμένος επίσκοπο που φτάνει
από μακριά να ψάξει και να ευλογήσει
τις σπασμένες βέρες κάποιων νεκρών νυμφίων.

Καίσαρ Βαλιέχο (César Αbraham Vallejo Mendoza), «Οι Μαύροι Μαντατοφόροι»

Έχει χτυπήματα η ζωή τόσο σκληρά… Δεν ξέρω!
Χτυπήματα σαν απ’ οργή Θεού, λες και μπροστά τους
η ταραχή όλων των πόνων
ήταν μια λίμνη στην ψυχή… Δεν ξέρω!

Λίγα είναι, μα υπάρχουν… Ανοίγουν τάφρους σκοτεινές
στο πρόσωπο το πιο σκληρό στην πιο γερή την πλάτη.
Ίσως και να ‘ ναι άτια από βάρβαρους Αττίλες
ή μαντατοφόροι μαύροι που μας στέλνει ο Θάνατος.