Έλενα Στριγγάρη, «Η καλύτερη κηδεία»

Απ’ τη συνηθισμένη πολιτική
είναι καλύτερη
η κοινή θρησκευτική κηδεία.
Βέβαια,
θ’ «ακούς» να σε αποκαλούν
με το βαφτιστικό σου
που δεν διάλεξες.

Έλενα Στριγγάρη, «Θ’ αυτοκτονήσουνε οι πόρτες»

Ο Έρωτας όταν θα φύγει
θα ξεπηδήσουνε σε πρώτο πλάνο
οδυνηρά τα φόντα.
Θα επιβληθούνε στη ζωή μου τα ντουβάρια.
Ξεχνώ τις πόρτες.
Τα πλαίσια τα προορισμένα να φέρνουν και να παίρνουν.
Θέλω να τις ξεχνώ. Γιατί

Έλενα Στριγγάρη, «Μέθυσα»

Μέθυσα.
Αθλιο κρασί!..
Βουίζει ο κόσμος!…
(Θεέ μου, τι πονοκέφαλος!…)

Ολα πικρός καφές
και μεταμέλεια

Έλενα Στριγγάρη, «Καιρό πριν φύγουν»

Την μια φορά δεν το κατάλαβα
και αντιδρούσα έντονα, με γκρίνια. Την άλλη το ‘νιωσα
κι ήμουν διαλλακτική και τρυφερή.
Μάταιος κόπος.
Κάποιοι αγαπημένοι
μας εγκαταλείπουν ψυχικά
καιρό πριν φύγουν.

Έλενα Στριγγάρη, «Κι όταν χωρίζουμε»

Καταμεσήμερο
με το θερμόμετρο να δείχνει στο 40.
Ο ιδρώτας από το δασύτριχό σου σώμα
κυλάει πλουσιότερος επάνω μου.
Πίνω το σάλιο σου,
το ηλεκτροφόρο εσωτερικό σου ποτάμι.
Κι όταν χωρίζουμε