Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σάντμπεργκ Καρλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σάντμπεργκ Καρλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Γλώσσες»

 Δεν υπάρχουν χειρολαβές σε μια γλώσσα
Από όπου οι άνθρωποι να την κρατήσουν
Να σημειώσουν σημάδια να μη λησμονηθεί.
Ένας ποταμός είναι, αυτή η γλώσσα,
Μια φορά στα χίλια χρόνια
Αρχίζει μια νέα πορεία
Αλλάζοντας τη διαδρομή της προς τον ωκεανό.

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Σε ένα παράθυρο»

 Δώστε μου πείνα,
Ω εσείς θεοί που κάθεστε και δίνετε
Στον κόσμο τις εντολές του.
Δώστε μου πείνα, πόνο και πόθο,
Κλείστε με έξω με ντροπή κι αποτυχία
Απ’ τις πόρτες σας του χρυσού και της δόξας,
Δώστε μου την αθλιότερη, την πιο εξαντλητική πείνα!

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Ποιος Είμαι;»

Το κεφάλι μου βρίσκει στ’ αστέρια.
Τα πέλματά μου πατούν στις λοφοκορφές.
Τ’ ακροδάχτυλά μου στις κοιλάδες και τις ακτές της παγκόσμιας ζωής.
Εκεί κάτω, στον ηχηρό αφρό των αρχέγονων πραγμάτων, φτάνω με τα χέρια μου και παίζω με τα βότσαλα του πεπρωμένου.
Πολλές φορές έχω πάει στην κόλαση κι έχω γυρίσει.
Ξέρω τα πάντα για τον ουρανό γιατί με το Θεό έχω μιλήσει.
Βρέχομαι στο αίμα και στα σπλάχνα του τρόμου.

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Χαρά»

 Άσε μια χαρά να σε κρατήσει.
Άπλωσε τα χέρια σου
Και  πιάστην όταν περνά δίπλα σου τρέχοντας,
Έτσι όπως ο Απάτσι χορευτής
Αρπάζει τη γυναίκα του.
Τους έχω δει
Ζουν πολύ και γελούν δυνατά,
Διαρκώς τραγουδούν, τραγουδούν,
Με χτυπημένη την καρδιά

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Πόρτες»

Μια ανοιχτή πόρτα λέει, «Ἐλα μέσα.»
Μια κλειστή πόρτα λέει, «Ποιος είσαι;»
Σκιές και φαντάσματα περνούν μέσα από πόρτες κλειστές.
Αν μια πόρτα είναι κλειστή και την θέλεις κλειστή,
                γιατί να την ανοίξεις;
Αν μια πόρτα είναι ανοιχτή και την θέλεις ανοιχτή,
                γιατί να την κλείσεις;

Καρλ Σάντμπεργκ (Carl Sandburg), «Ευτυχία»

Ρώτησα τους καθηγητές που διδάσκουν το νόημα της ζωής
να μου πουν τι είναι ευτυχία.
Και πήγα σε διάσημους επόπτες που επιβλέπουν τη δουλειά
χιλιάδων ανδρών.
Όλοι τους κούνησαν το κεφάλι και χαμογέλασαν, λες και
αστειευόμουν.
Και τότε, μια Κυριακή απόγευμα, ενώ περιπλανιόμουν στις όχθες
του  ποταμού Ντες Πλέινς
είδα πλήθος Ούγγρων κάτω απ’ τα δέντρα

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης