Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουρ Μαριάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουρ Μαριάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Δυσπιστώντας στις αξίες»

Έχουν βρει τη δύναμη να ζήσουν, τη δύναμη να πεθάνουν για
μετάλια και νίκες που χαρίζουν αξιώματα;
Αγωνίζονται, μάχονται, πολεμούν εκείνο τον τυφλό
που έχει την εντύπωση πως βλέπει,-
αυτός δεν μπορεί να δει ότι ο δήμιος είναι
δούλος κι ότι όποιος μισεί δεν μένει αλώβητος. Ω, εσύ λαμπερό
αμετακίνητο άστρο, ω εσύ ταραχώδη

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Τάφος»

Άνθρωπε, εσύ που κοιτάζεις μέσα στη θάλασσα,
κρύβοντας τη θέα από τους άλλους που τη δικαιούνται το ίδιο όσο κι
εσύ,
είναι στη φύση του ανθρώπου να στέκεται στη μέση των
πραγμάτων,
όμως δεν μπορείς να σταθείς στη μέση της θάλασσας
η θάλασσα δεν έχει να σου δώσει παρά ένα καλοφτιαγμένο τάφο.
Τα έλατα στη σειρά, το καθένα με μια σμαραγδένια φουντωτή

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Να ήμουν, λέει, δράκοντας»

Εάν κι εγώ, όπως ο Σολομώντας, …
μπορούσα να κάνω τη δική μου ευχή –
η δική μου ευχή… Να ήμουν, λέει, δράκοντας
το σύμβολο της Ουράνιας Εξουσίας – μικρός
σαν μεταξοσκώληκας ή και πελώριο ερπετό ενίοτε αόρατος
Φαινόμενο που πετυχαίνει το στόχο του!

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Ευλογημένος ο άνθρωπος»

αυτός που δεν επιλέγει ως στάση ζωής την ειρωνεία –
ο άνθρωπος που δεν κακολογεί, δεν υποτιμά, δεν καταγγέλλει
αυτός που “δεν μπορεί να θεωρηθεί έκλυτος,”
αυτός που δεν “προφασίζεται, δεν υποχωρεί, δεν υπεκφεύγει αυτός θα ακουστεί”
( Αχ, Giorgione ! υπάρχουν αυτοί που μπασταρδεύουν
κι εκείνοι που εξυψώνουν ό,τι με τα χέρια τους αγγίξουν παρόλο που κάλλιστα
θα μπορούσε να συμβεί,

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Το Νεκροταφείο»

Άνθρωπε, που κοιτάζεις μέσα στη θάλασσα –
στερώντας τη θέα από εκείνους που έχουν πάνω της το ίδιο δικαίωμα όσο έχεις κι εσύ για τον εαυτό σου –
είναι φύσει ανθρώπινο να σταθείς στη μέση ενός πράγματος,
αλλά δε γίνεται να σταθείς εν μέσω αυτής:
η θάλασσα δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει παρά έναν καλοσκαμμένο τάφο.

Μαριάν Μουρ (Marianne Moore), «Η Σιωπή»

Ο πατέρας μου
συνήθιζε να λέει,
«Οι ανώτεροι
άνθρωποι δεν κάνουν επισκέψεις μακρόσυρτες,
μήτε ανάγκη έχουν
να τους πάν΄ άλλοι να δουν τον τάφο του Λονγκφέλοου
και του

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης