Μαρία Κούλη, «Για ένα ποίημα χρειάζεται..»

Αλεύρι εσωτερικής αλέσεως
Δάκρυα αγγέλων
Ει δυνατόν φρεσκοστυμμένα
Μαγιά ανθρώπου φύεται στο ηλιακό πλέγμα
Ελάχιστο ξύσμα ψυχής
Το περισσότερο πικρίζει
Μέντα και λουίζα

Μαρία Κούλη, «Αίφνης εξωκείλαμε..»

φταις, το ξέρεις
χρόνια μπάζαμε νερά αμφιβολίας
ούτε ρωγμή δεν κάλυψες
έστω όπως όπως
μείναμε από καύσιμα πέρσι
στη γιορτή σου
πνιγόσουν είπες

Μαρία Κούλη, «Το απόθεμα εξαντλήθηκε καλέ μου…»

Ενέχυρο τελευταίο όνειρο
Κρέμα ημέρας κρέμα εφιάλτες
Μπας και σωθούμε δηλαδή
Κάνω ταμείο
Ελλειμματική αγάπη
Εξαπατήσεις πολλές, πολλές δόσεις
Στίχοι αφαίρεση με βάρος ειδικό