Μαρία Αποστόλου, «Ουδέν νεώτερον»

Ουδέν νεώτερον
Ουδέν χαρμόσυνον
Κόκκινες σημαίες προβάλλονται στα φιλμ
ανάξιας τηλεθέασης
Οι δόσεις πόθων στο γυαλί
επιμένουν πως τους έζησες.
Όχι όνειρα!

Μαρία Αποστόλου, «Γυναίκες μόνες»

Τις νοιάζομαι
Τις μόνες γυναίκες
Τις σκαρφαλωμένες στο σύρμα της ζωής
Να παλεύουν
Τη μοναξιά
Τη χαρά
Την ευτυχία του μαζί

Μαρία Αποστόλου, «Ανεξόφλητη επιταγή»

Ποιά ζωή μάνα σε σμίλεψε;
Το χάδι περίσσεψε
-έλεγες
Μα να! Είναι που δεν ταξίδεψα
Απ΄ τα περβόλια ψηλά αγνάντευα
τα σύννεφα
Όλο ν' αναχωρούν κι όλο να έρχονται