Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Τα σανδάλια»

Ξέχασες τα σανδάλια σου αγάπη μου
τα σανδάλια του πόθου σου
τα βρήκε κάτω απʼ το κρεβάτι μου
ο θυρωρός μου
πηδώντας νύχτα καιρό
βρήκε τα σανδάλια σου·

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Τραγούδι για την ποίηση»

Ποίηση, τρόμος του κιαροσκούρο,
μέρα και νύχτα, αυγή.
ποίηση, η φτώχια μου
ο ανοιχτός μου πλούτος
οι τύψεις, η συγγνώμη μου,
φτιαγμένη από αέρα και βουνά

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Όταν μιλούν οι ερωτευμένοι»

Όταν μιλούν οι ερωτευμένοι
μέσα από τα δέντρα
και μέσα από χίλιους δρόμους δυστυχίας,
όταν αγκαλιάζουν τον κισσό
σαν να ʼτανε τραγούδι,
όταν βρίσκουν τη χάρη

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Το φιλί»

Το φιλί που μόλις ήρθε στο όνειρο

μια νύχτα της προδοσίας

όπου όλοι καταναλώνουν άοσμες συνουσίες,

το δικό σου παθιασμένο φιλί,

η αθωότητα των χειλιών σου,

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Η σάρκα των αγγέλων»

«Δεν μου λείπει εκείνο που έδειχνες ότι ήσουν,
μου λείπει εκείνο που νόμιζα ότι ήσουν.» Α.Μ.
1.
Λένε πως η γένεση του Παραδείσου ήταν η ιστορία μιας άγνωστης
αγάπης που κάποια στιγμή αποδέσμευσε τα φτερά της από το γήινο φλοιό,
κι έτσι, παγώνοντας η γη, φανερώθηκαν, πέρα από

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Μες στην αγκαλιά σου»

Υπάρχει στον κόσμο ένας τόπος που χτυπά δυνατά η καρδιά
κι απομένεις χωρίς ανάσα από τη συγκίνηση που νιώθεις·
που σταματά ο χρόνος και ηλικίαδεν έχεις πια·
ο τόπος αυτός είναι μες στην αγκαλιά σου
εκεί που δεν γερνάει η καρδιά,

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Γλυκύτατους αγάπησα εραστές..»

Γλυκύτατους αγάπησα εραστές με τρυφερότητα

χωρίς εκείνοι να το μάθουνε ποτέ.

Και γύρω τους ιστούς αράχνης ύφανα

στο ίδιο μου το πλέγμα έπεσα θύμα.

Μες στην ψυχή μου υπήρχε και η πόρνη

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Δεν χρειάζομαι χρήματα..»

Δεν χρειάζομαι χρήματα

Έχω ανάγκη από αισθήματα.

Από λόγια επιλεγμένα με σοφία

Από άνθη ή αλλοιώς από σκέψεις

Από ρόδα ή αλλοιώς παρουσία

Απ'όνειρα που στα δέντρα κατοικούν

Άλντα Μερίνι (Alda Merini), «Ένα Ποίημα Δυό Ερμηνείες»

Δεν έχω ανάγκη από χρήματα.
Έχω ανάγκη από αισθήματα,
από λέξεις, από λέξεις σοφά διαλεγμένες,
από λουλούδια που τα λένε σκέψεις,
από ρόδα που τα λένε παρουσίες,
από όνειρα που κατοικούν τα δέντρα,