Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Ένα δωμάτιο δικό μου»

μετά την virginia Woolf

Αγαπητή Virginia,

Την παιδική φιγούρα
Τη ρουφά
Η ηλεκτρική σκούπα

Έμαθα πρόσφατα ότι οι γάτες δεν φέρνουν την ευτυχία
και αφήνουν -ακόμα- τη ρετσινιά της γεροντοκόρης

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Έντεκα απαντήσεις στο: δεν προσπαθώ αρκετά με την κατάθλιψή μου»

1. Μειώνω τους καφέδες
2. Το αλκοόλ
3. Αποφεύγω το σώμα μου
4. Δοκιμάζω
    Φλουοξετίνη
5. Παροξετίνη
6. Ντουλοξετίνη

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Κακή συστατική»

Δεν μπορώ
Να σου μιλήσω για έρωτα

Είμαι καταθλιπτική
Εθισμένη
Σε χάπια / βιβλία / μοναχικότητα
Κλαίω για ώρες χωρίς λόγο
Γελώ με το ίδιο – Είμαι παιδί

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Κάτω απ' το πάπλωμα»

Κοιμάμαι
Με φως
Πώς αλλιώς θα υπέμενα
Το σκοτάδι;

Γλείφω
Το παιδί
Που αποκοιμιέται

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Brain freeze»

Στο παραμυθοπωλείο
Λέει: Δε θέλω να είμαστε φίλες

Καίω τη γλώσσα μου
Ρουφώντας αμήχανα
Το τσάι του Harry Potter

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Πρόσκληση»

Σε τριάντα χρόνια
Θα εξακολουθώ να μην πηγαίνω σε reunion
Θα λένε: απέτυχε
Ούτε άνδρα, ούτε παιδί
Θα τη γεροκομήσουν τα βρωμόγατα

Θα 'θελα να ζαρώσουμε μαζί
Έτσι όπως ζαρώνουν
Τα καραμελωμένα μήλα
Στον φούρνο

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Τρυφερότητα»

 Θέλω
Να τραβήξω
Την αφέλεια
Πίσω άπ΄το αυτί σου

Να γλείψω
Το αλάτι στα δάχτυλά σου
Όταν κριτσανίζεις πατατάκια

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Αυτό το κουσούρι»

Με ρώτησε ένας ποιητής: νέο κορίτσι
Και διαβάζεις αυτόχειρες;

-Μα κύριε
Ψάχνω να μιλήσω σε ποιητές
Αλλά έχουν πεθάνει

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Ο καθυστερημένος»

Έβγαζε το στυλό απ' τη μύτη

Και το έγλειφε

Σκούπιζε τις μύξες του

Στο μανίκι

Έχωνε το σβηστήρι του στον κώλο

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Εξαντλήθηκε»

Βραδιάζει κι αδειάζω

Όπως αδειάζει
Ένα ταψί από σπιτίσιο μουσακά
Η μπαταρία στα κινητά

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Εγώ και η Γάτα μου»

 Σήμερα είμαστε μελαγχολικές

Και άβαφες

Εγώ και η γάτα μου

Έχουμε μια παρά φύσιν σχέση

Μια διαστροφική επικοινωνία

Αντωνίνη Σμυρίλλη, «Κλινική Περίπτωση»

-Τι είναι αυτό στο κεφάλι σου;
Με ρώτησε ο γιατρός μου

-Είναι μαγικό
Όποτε έχω τις μαύρες μου