Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γαλάνη Ελένη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γαλάνη Ελένη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ελένη Γαλάνη, «Ήτα»

Οι φίλοι έφυγαν
το πάρτι τελείωσε
αδειάσανε τα ποτήρια
οι βότκες
τα ποτά
αδειάσανε τα μάτια
τα γοβάκια έσπασαν

Ελένη Γαλάνη, «Αχαράβη»

Ανήκω στα χειλανθή η μητέρα

μυρίζει χώμα στο στόμα της
ανθίζει δενδρολίβανο κλωνάρια μέντας
την εμποδίζουν να μιλάει γι’ αυτό
μένει σιωπηλή
τα καλοκαίρια τής πιάνω τα μαλλιά τα τραβάω
είναι πλατύφυλλα

Ελένη Γαλάνη, «Είκοσι επτά ιστορίες φαντασμάτων»

Όσο αδειάζει τόσο μεγαλύτερο γίνεται το δωμάτιο
οι αγαπημένοι φεύγουν
κρατούν την ψυχή τους αναμμένο κερί
στην παλάμη τους
τη φρόντισαν τη βάσταξαν όπως μπόρεσαν
κίτρινο λουλούδι μαλακό στον ρέοντα κόσμο
σε καιρούς αγονίας
πλημμυρών

Ελένη Γαλάνη, «Γενέθλιον»

Σύνθετοι ορισμοί
 Geburt Stadt
(Wunde und Wunder / Πληγή και θαύμα έχουν την ίδια ρίζα)

 
Γεννήθηκα χωρίς όνομα
αιμάσσον τραύμα χωρίς πληγή

Ελένη Γαλάνη, «Rodeo»

Έκανα δέκα φορές τον γύρο του σαλονιού
αγόγγυστα
Σε κουβάλησα χωρίς να σπάσω
Πάλεψα άλογα ανέχτηκα αλλόκοτα ελίχθηκα
Με χίλιες περιστροφές αντιστάθηκα
σε τριγμούς, τραντάγματα, αναταράξεις

Ελένη Γαλάνη, «Η Περσεφόνη εγώ αιώνες»

Έσταζε αίμα στο λόφο του Έκεμπεργκ
γλώσσες φωτιάς στον προσωρινό ουρανό σου ο ήλιος
το Οσλοφγιόρντ, ο όρμος Σκάγκερακ στο φόντο
δυο ανέμελοι περαστικοί
είναι μακριά η Ζανζιβάρη πολύ μακριά

Ελένη Γαλάνη, «Γυναίκες με ψυχή κήπου»

Υπάρχουν γυναίκες με ψυχή κήπου
ανθίζουν, μαραίνονται, φυλλορροούν, αιμορραγούν,
αναπαράγονται
με κιρκαδική ροή, με αυτιστική πλήξη
μέχρι να σβήσουν οριστικά ως

Ελένη Γαλάνη, «Η αναπάντεχη κρυψώνα του Hans Rosenthal»

<Βερολίνο>

Υπάρχει μια πόλη που χτίζεται όταν οι πόλεις γκρεμίζονται
μια άνοιξη που ανθεί όταν όλα τα λουλούδια έχουν μαραθεί
υπάρχει μια ποίηση που γράφεται όταν οι λέξεις
βουβαίνονται

Ελένη Γαλάνη, «Κραυγή»

Έσταζε αίμα στο λόφο του Έκεμπεργκ
γλώσσες φωτιάς στον προσωρινό ουρανό σου ο ήλιος
το Οσλοφγιόρντ, ο όρμος Σκάγκερακ στο φόντο
δυο ανέμελοι περαστικοί
είναι μακριά η Ζανζιβάρη πολύ μακριά
τα άδεια κορμιά του πνιγμού δε φαίνεται

Ελένη Γαλάνη, «Στριτ 456»

Messieurs, Mesdames, faites vos jeux!

Ο χρόνος σας τελείωσε
Ό,τι χάσατε έχει κερδηθεί
κι ό,τι ρισκάρατε σας ανήκει
είναι το έπαθλο του θριάμβου η άλλη όψη μιας παλιάς οφειλής

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης