Ελένη Γαλάνη, «Είκοσι επτά ιστορίες φαντασμάτων»

Όσο αδειάζει τόσο μεγαλύτερο γίνεται το δωμάτιο
οι αγαπημένοι φεύγουν
κρατούν την ψυχή τους αναμμένο κερί
στην παλάμη τους
τη φρόντισαν τη βάσταξαν όπως μπόρεσαν
κίτρινο λουλούδι μαλακό στον ρέοντα κόσμο
σε καιρούς αγονίας
πλημμυρών
ανάχωμα
τώρα περιμένουν καρτερικά
τον μεγάλο κατακλυσμό
το ξερίζωμα
κι η σειρά όλο μικραίνει
οι σκιές εγκαθίστανται
το σκοτάδι κερδίζει
Ο τελευταίος θα διηγηθεί την πιο παράξενη ιστορία
θα πει για τα παιδιά που τα βρήκε η νύχτα
να παίζουν ξυπόλητα
στους ασπάλαθους
για τις φωνές και τα γέλια τους
που αντηχούσαν δυνατά
μες στους κήπους
θα την αφηγηθεί με φωνή στεντόρεια καθαρή
σα να’ ναι αυτή η πρώτη ιστορία του κόσμου
η ομορφότερη
κι ας ξέρει πως δεν έχει μείνει πια να την ακούσει κανείς
ύστερα θα κλείσει την πόρτα πίσω του
απαλά παίρνοντας μαζί και το φως του
~
από τη συλλογή Terrarium, εκδ. Μελάνι, 2014
πηγή

Η Ελένη Γαλάνη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης στην Αθήνα, στο Παρίσι και στη Βαρκελώνη. Στις μεταπτυχιακές της σπουδές εξειδικεύτηκε στη μουσειολογία. Έχει εργαστεί σε μουσεία και γκαλερί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εχει δημοσιεύσει άρθρα και συνεντεύξεις σε εφημερίδες και διαδικτυακά περιοδικά. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γερμανικά. Από το 2013 ζει στην Φρανκφούρτη. Τίτλοι βιβλίων: Παρκούρ (Γαβριηλίδης, 2012). Terrarium Το πείραμα του Ward (Μελάνι, 2014). Το ανατολικό τέλος (Μελάνι, 2017)