(1).jpg)
.png)
Ασπρότερους
κι απ’ τον αφρό
που άφησε το κύμα,
μας κέντρισεν η άμμος
κι απ’ τον αφρό
που άφησε το κύμα,
μας κέντρισεν η άμμος
***
Η σκληρή η άμμος σπάει
κι οι κόκκοι της
☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆
Επιλογή της εβδομάδας..
Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»
Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα H.D. (Hilda Doolittle). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα H.D. (Hilda Doolittle). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
H.D. (Hilda Doolittle), «Στη Μπαΐα»
Έπρεπε να το φανταστώ
πως σε όνειρο θα έφερνες
κάτι υπέροχο κι επίφοβο μαζί
δεμένες ορχιδέες σε ανθοδέσμη
σαν κάποιος να ‘λεγε (σε όνειρο)
πως σε όνειρο θα έφερνες
κάτι υπέροχο κι επίφοβο μαζί
δεμένες ορχιδέες σε ανθοδέσμη
σαν κάποιος να ‘λεγε (σε όνειρο)
H.D. (Hilda Doolittle), «Χειμωνιάτικος Έρωτας» (απόσπασμα)
[5]
Υπήρξαμε, λοιπόν, μαζί
κι ας μη σε σκέφτηκα
για δέκα χρόνια·
Υπήρξαμε, λοιπόν, μαζί
κι ας μη σε σκέφτηκα
για δέκα χρόνια·
H.D. (Hilda Doolittle), «Έρως»
Πού μας πηγαίνει
τώρα που γύρισε πίσω;
Πού θα μας βγάλει αυτό,
αυτός ο πυρετός,
που απλώνεται στο φως;
τώρα που γύρισε πίσω;
Πού θα μας βγάλει αυτό,
αυτός ο πυρετός,
που απλώνεται στο φως;
H.D. (Hilda Doolittle), «Τροχός αστεριών κυλά προς το μωβ»
Τροχός αστεριών κυλά προς το μωβ.
Το άστρο σου δεν είναι τόσο σπάνιο όσο ο Έσπερος
ούτε τόσο σπουδαίο όσο ο λαμπρός Αλντεμπαράν ή ο Σείριος,
δεν μοιάζει καν στο μελανό και υπέρλαμπρο αστέρι του Πολέμου
Το άστρο σου δεν είναι τόσο σπάνιο όσο ο Έσπερος
ούτε τόσο σπουδαίο όσο ο λαμπρός Αλντεμπαράν ή ο Σείριος,
δεν μοιάζει καν στο μελανό και υπέρλαμπρο αστέρι του Πολέμου
H.D. (Hilda Doolittle), «Ελένη»
Η Ελλάδα ολόκληρη μισεί
τ’ ασάλευτά της μάτια σε πρόσωπο λευκό
τη λάμψη της σαν της ελιάς
εκεί όπου πατά
και τα λευκά της χέρια.
τ’ ασάλευτά της μάτια σε πρόσωπο λευκό
τη λάμψη της σαν της ελιάς
εκεί όπου πατά
και τα λευκά της χέρια.
H.D. (Hilda Doolittle), «Ευρυδίκη»
I
Με ξαναπέταξες πίσω λοιπόν,
ενώ μπορούσα να ’χω περπατήσει με τις ζωντανές ψυχές
πάνω απ’ το χώμα,
ενώ μπορούσα να ’χω κοιμηθεί ανάμεσα στα ζωντανά λουλούδια
τελικά·
Με ξαναπέταξες πίσω λοιπόν,
ενώ μπορούσα να ’χω περπατήσει με τις ζωντανές ψυχές
πάνω απ’ το χώμα,
ενώ μπορούσα να ’χω κοιμηθεί ανάμεσα στα ζωντανά λουλούδια
τελικά·
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)
«Το άγγελμα της ημέρας»
Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.
Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι κι αν γίνει
Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»
𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης