Δώρα Κασκάλη, «Μη μου μιλάς..»

Μη μου μιλάς
για επανάσταση.
Δεν τελειώνει στις λέξεις.
Αυτές είναι το εφαλτήριο.
Ο πόνος νιώθεται στο σώμα
που γέρνει,
που γερνάει αδικαίωτο.
Να σου μιλήσω για τις γυναίκες στη στάση:

Δώρα Κασκάλη, «Πηνελόπη εν κενώ»

Λέξεις, έξεις, στο κενό
μ’ έχουν κρεμασμένη απ’ τον ιστό
πανάκι της οδύνης που αρμενίζω
με τα μικρά αιμάτινα ξέφτια
παραδομένα αθύρματα του Μάρτη
που αποφάσισε άγρια
να βγάλει τα τσιρότα
να σπείρει ρίγη

Δώρα Κασκάλη, «Δίκην ὑστερόγραϕου»

Και φέρατε μαζί σας όπλο πρόσφορο για άμυνα ή επί-
θεση λέξεις κοφτερές κι ήταν η λεπίδα τους άλλοτε
γυαλιστερή κάτω απ’ το φως της λογικής κι άλλοτε τόσο
βελούδινη μέσα στα συμφραζόμενα ενός ακατάσχετου
και λίγο ρετρό ρομαντισμού που τόσο σας πήγαινε.

Και κατείχατε για ίδια και αποκλειστική χρήση ένα
σακούλι με ιστορίες μεθυστικές, που σπέρνατε στα ξε-

Δώρα Κασκάλη, «Δευτερεύοντες όροι»

Ας κάνουμε μια συμφωνία
εγώ και η σιωπή σου:
θα 'ναι τόσο παρούσα που
αν ξεχαστώ για λίγο
αν πω ότι θυμάμαι
τ' αδιάβατά σου χείλη
τα δυο νευρώδη πόδια
τόσο κοντά

Δώρα Κασκάλη, «Παρατηρώ τα δάκτυλά σου»

Παρατηρώ τα δάκτυλά σου
που τυλίγουνε καπνό∙
θα μυρίζουν την αψιά οσμή
της πεθαμένης χλωροφύλλης,
του χαρτιού που αναλώνει από
λατρεία το κορμί του
μες στο στόμα σου.

Δώρα Κασκάλη, «Αγάπης σάρκα»

Θέλω να εφεύρω μια γλώσσα νέα.
Τις σιωπές να ντύσει
και τις ανέστιες επιθυμίες να σαρκώσει.
Σαν παλτό να κουκουλώσει
τη μοναξιά μας αυτήν

Δώρα Κασκάλη, «Χίλιες και μία λέξεις»

Πάλευα
και κάθε βράδυ
στο προσκεφάλι σου ακουμπούσα
ένα σύντομο ποίημα.
Προτίμησα για το χατίρι του

Δώρα Κασκάλη, «Δώσαμε την ορμή μας αντιπαροχή»

Μόνο γιατί αγάπησα το βλέμμα σου,
αγάπησα αυτή την πόλη.
Λιμνοθάλασσα που την ανάσα πνίγει
τσακίζοντας με τα υγρά της δάχτυλα τα στήθη.
Αρχαίο σταυροδρόμι εμπόρων,
προσφύγων και τυχοδιωκτών.

Δώρα Κασκάλη, «Τα χρειώδη»

Έτσι να ζω με το τίποτα
να κολατσίζω με δυο λέξεις,
να έχω για προσκέφαλο
βιβλία ξεχασμένων ποιητών,
να πίνω καφέ με

Δώρα Κασκάλη, «Σμίλη ένδον»

Εργασίες εξόρυξης:
παίρνετε μια σμίλη
και την προωθείτε μέχρι τον πάτο
του κρυστάλλινου δοχείου.
Μην έχετε αναστολές.