Έλενα Χουζούρη, «Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου»

Ανέβαινε ένας Σεπτέμβριος μετάξι,
όταν κύλησαν τα μάτια του απ’ τα χέρια μου.
Να θροΐζουν τ’ άκουσα
έτσι μεγάλα και βαριά που είναι.
«Είναι η μοίρα του Σεπτεμβρίου», μου είπε.
«Έχει πίσω της ένα καλοκαίρι μέταλλο.
Αφήνει κρατήρες στη φλέβα.»