Αντριέν Ριτς (Adrienne Cecile Rich), «Πλανητάριο»

 Με τη σκέψη στην Caroline Herschel (1750—1848) αστρονόμο, αδερφή του  William˙ και στις άλλες.

Μια γυναίκα με τη μορφή ενός τέρατος
ένα τέρας με τη μορφή μιας γυναίκας
οι ουρανοί είναι γεμάτοι από αυτά
μια γυναίκα «μέσα στο χιόνι
ανάμεσα στα Ωρολόγια και τα όργανα
μετρώντας  τη γη με ραβδιά»

Αντριέν Ριτς (Adrienne Cecile Rich), «Ο θάνατος μωρό»

1. Όνειρα
Ήμουν ένα παιδί του πάγου.
Έγινα γαλάζιο του ουρανού.
Τα δάκρυά μου έγιναν δυο γυάλινες χάντρες.
Το στόμα μου έγινε άκαμπτο σ’ ένα βουβό ουρλιαχτό.
Λένε ότι ήταν όνειρο
όμως εγώ θυμάμαι αυτήν τη σκλήρυνση.
Η αδερφή μου στα έξι της
είδε σε όνειρο νυχτερινό το θάνατό μου:
«Το μωρό έγινε πάγος.
Κάποιος την έβαλε στο ψυγείο

Αντριέν Ριτς (Adrienne Cecile Rich), «Το Κάψιμο του Χαρτιού Αντί των Παιδιών»

1. Ο γείτονάς μου, επιστήμων και συλλέκτης έργων τέχνης, μου τηλεφωνεί σε κατάσταση εχθρική. Μου λέει ότι ο γιος μου κι ο γιος του, έντεκα και δώδεκα ετών, έκαψαν το βιβλίο των μαθηματικών στην αυλή την τελευταία μέρα του σχολείου. Έχει απαγορέψει στο γιο μου να πατήσει το πόδι του στο σπίτι του για μια βδομάδα κι έχει απαγορέψει στον δικό του να βγει απ’ το σπίτι το ίδιο διάστημα. «Το κάψιμο ενός βιβλίου», λέει, «μου ξυπνά απαίσια συναισθήματα, θύμησες απ’ τον Χίτλερ· υπάρχουν κάποια πράγματα που με θυμώνουν υπερβολικά, όπως η ιδέα να καις ένα βιβλίο».

Πίσω στο παρελθόν: η βιβλιοθήκη, τοίχοι γεμάτοι
με πράσινες εγκυκλοπαίδειες
Αναζητώντας ξανά
στα Άπαντα του Ντύρερ
τη MELANCOLIA, τη θλιμμένη γυναίκα

Αντριέν Ριτς (Adrienne Cecile Rich), «Κατάδυση στο Ναυάγιο»

  Αφού πρώτα διάβασα το βιβλίο των μύθων,
και φόρτωσα την κάμερα,
και έλεγξα την άκρη της λεπίδας του μαχαιριού,
φόρεσα
την ολόσωμη πανοπλία από μαύρο λάστιχο
τα γελοία βατραχοπέδιλα
τη φοβερή κι αλλόκοτη μάσκα.
Αναγκάζομαι να το κάνω αυτό
όχι σαν το Κουστώ με την
αφοσιωμένη του ομάδα
πάνω στο ηλιόλουστο ιστιοφόρο

Αντριέν Ριτς (Adrienne Cecile Rich), «Νουβέλα»

Δύο άνθρωποι σ’ ένα δωμάτιο συζητούν έντονα.
Ο ένας σηκώνεται, βγαίνει να περπατήσει.
(Αυτός είναι ο άντρας).
Ο άλλος πάει δίπλα
και πλένει τα πιάτα· σπάει ένα.
(Αυτή είναι η γυναίκα).
Έξω σκοτεινιάζει.
Τα παιδιά τσακώνονται στη σοφίτα.
Δεν της έμεινε αίμα στην καρδιά.
Ο άντρας γυρίζει, το σπίτι σκοτεινό.