Μαχμούντ Νταρουΐς (Mahmoud Darwish), «Κατάσταση Πολιορκίας»

1
Εδώ, στων λόφων τις πλαγιές, κατάντικρυ στη δύση
Στο αβυσσαλέο κατάντικρυ κανόνι του χρόνου
κλεισμένοι μες σε κήπους σκιών
φυλακισμένοι εμείς
άνεργοι εμείς
καλλιεργούμε ελπίδες

Μαχμούντ Νταρουΐς (Mahmoud Darwish), «Το ψωμί της μάνας μου»

Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου

Μαχμούντ Νταρουΐς (Mahmoud Darwish), «Το υπόλοιπο μιας ζωής»

Αν κάποιος μου πει: Θα πεθάνεις εδώ το απόγευμα
τί θα κάνεις, λοιπόν, το χρόνο που σου απομένει;
-Θα κοιτάξω το ρολόι μου
θα πιω ένα ποτήρι χυμό
θα δαγκώσω ένα μήλο
και θα παρατηρήσω για ώρα ένα μυρμήγκι που βρήκε το μερίδιό του απ’ την τροφή…
Έπειτα θα κοιτάξω το ρολόι μου:
υπάρχει ακόμη χρόνος για να ξυρίσω τα γένια μου
και να βουτήξω στο νερό/ συλλογιέμαι :

Μαχμούντ Νταρουΐς (Mahmoud Darwish), «Να σκέφτεσαι τους άλλους»

Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.

Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν.
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.