Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στουφής Ζαχαρίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στουφής Ζαχαρίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ζαχαρίας Στουφής, «Μικρά όνειρα»

Αχ, όνειρά μου
δεν με ανεβάσατε ποτέ στον ουρανό
και όλοι μου οι φίλοι λένε ιστορίες
για τα πετάγματα που κάνουνε στον ύπνο τους
και αδυνατώ να φανταστώ
πώς είναι στους αιθέρες.

Γιʼ αυτό όνειρά μου, σας παρακαλώ

Ζαχαρίας Στουφής, «Μεγάλη ποίηση»

Από τότε που διορίστηκα ταξιθέτρια του χάους
δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ καθόλου με την ποίηση.

Εσείς όμως, οι νεο-μυημένοι στη γραφή
και εσείς οι ακούραστοι διώκτες της σιωπής
είναι καιρός, νομίζω, να γράψετε τα αδιάβαστα ποιήματα.
Δεν θα τα τραγουδήσουν οι γενιές που δεν θα ʼρθούν

Ζαχαρίας Στουφής, «Μεγάλος φόβος»

    Αφήνω να φεύγουν ανεξέλεγκτες,
τις άγριες φαντασιώσεις μου και μετά,
αν τυχαία συναντηθούμε, αλλάζω πεζοδρόμιο.
Μονάχα στην τηλεόραση τις παρατηρώ
καθώς τα ασθενοφόρα μαζεύουν τα πτώματα
και βγαίνουν τα αποτελέσματα DNA
ή όταν ελέγχονται για παρτούζες με κοκαΐνη

Ζαχαρίας Στουφής, «Μικρή έκδοση»

Ήταν δύσκολα χρόνια εκείνα
οι εκδότες και τα βιβλιοπωλεία εξαπατούσαν τους ποιητές.
Τα λιγοστά μου φυλλάδια, ετύπωσα αυτοχειρί.
Δεν ασχολούμαι πια.
Αλλά εσείς που σκέφτεστε να τυπώσετε κάτι,
με όποιο τρόπο και αν το κάνετε,
δώστε μεγάλη προσοχή στα υλικά.

Ζαχαρίας Στουφής, «ΚΤΕΛ»

 Μπορεί να μην υπάρχει ποίηση τελικά,
να μην έχει γραφτεί κανένα ποίημα ποτέ,
ακόμα και οι ποιητές μπορεί,
να υπάγονται στη επιείκεια του ακατόρθωτου.

Ίσως πάλι,
ν' αληθεύει μονάχα η πεζή πραγματικότητα,
αυτό το σχεδόν μαύρο της ασφάλτου

Ζαχαρίας Στουφής, «Διαθήκη»

 Η περιουσία που απέκτησα;
Μια αναπηρική μοτοσικλέτα τσόπερ, σωστό σαράβαλο
κι ένα πολύ καλό πιστόλι, αχρείαστο να ’ναι.
Κατά περίεργο τρόπο, βιβλία δεν έχω
κι εκείνο το πατρικό σπίτι στο χωριό με επισκέπτεται,
μονάχα στους εφιάλτες μου.
Μια παιδική φωτογραφία κι έναν τοίχο που σαπίζει στην
υγρασία, δεν τα δήλωσα ποτέ στην εφορία.

Ζαχαρίας Στουφής, «Η γνωριμία»

Ήταν ένας φοβερός τύπος που χτυπούσε τα κουδούνια
των αγαπημένων του ανθρώπων -πρωινές ώρες συνήθως-
και τους εκλιπαρούσε να τον καταστρέψουν
και αυτοί αντί να τον βοηθήσουν –τι κρίμα-
τον αγαπούσαν ακόμα περισσότερο.
Έπιανε παρέες με τους ολότελα τελειωμένους
μπας και καταλάβει το μυστικό της καταστροφής τους
μα αυτοί πίστευαν πως έχουν μια επιτυχημένη ζωή

Ζαχαρίας Στουφής, «Mέτρια γvώμη»

 Έχω κι εγώ για τα πάντα
την προσωπική μου μέτρια γνώμη και μέτρια άποψη.
Όμως δεν πρέπει να την ξεστομίζω
γιατί γίνεται σφαίρα που καρφώνεται στην καρδιά του
"ειδικού".

Για κανέναν δεν είναι "σωστό" να πυροβολώ το "σωστό".

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης