Νανά Ησαΐα, «Βόλτα»

Αν θες να πας μια βόλτα
έξω από την κόλαση μπορείς είπα.
Δες αυτή τη λεωφόρο προς το Βορρά.
Το τυποποιημένο αυτό πάρκο στη λήθη.
Τα διάχρυσα φύλλα του έχουν αποφύγει
τη διάρκεια της εποχής.
Το φως δύοντας έχει αποφύγει τη δύση.

Νανά Ησαΐα, «Επιτύμβια»

Και τώρα ούτε ξέρω πια
γιατί δόθηκε η χαμένη μάχη.
Για ποιο καλοκαίρι σκοτεινού φωτός.
Ποια σκληρή αντίληψη λάμψης.
Από τα χέρια μου περνούν σύννεφα.
Από τα μαλλιά μου στάζουν βροχές.
Λες κι έρχομαι από κάποια

Νανά Ησαΐα, «Εμείς»

Ο κόσμος κρύσταλλο

Μαύρα σημεία εμείς ζωής στη λεωφόρο

Αν κάτι υπάρχει αυτό είναι το φως

Ο έτοιμος χρόνος με την ταχύτητα του φωτός

Όμως εμείς.

Σημεία ζωής.

Νανά Ησαΐα, «Εραστές»

Στο Νίκο Καρούζο

Ας βγούμε έξω λοιπόν.
Δεν έχομε χρήματα.
Έχομε όμως τον εαυτό μας.
Ίσως ακόμα να βρούμε
Και μια αγάπη

Νανά Ησαΐα, «Καταστροφή»

Δεν πειράζει που καταστράφηκε
Το καλοκαίρι στα χέρια μας.
Σαν μια χαώδης ονειροπόληση φωτός.
Ακρωτηριασμένων σχημάτων.
Αν χάθηκε το μέγεθος των βράχων.

Νανά Ησαΐα, «Ιδανικό δωμάτιο»

Κι αν κοιμηθώ;
Στο ιδανικό αυτό δωμάτιο της λήθης;
Με το άγαλμα του σώματός σου στο κέντρο;
Τα αντικείμενα ακαθόριστα
Κι ένα θραύσμα μόνο της μνήμης;

Νανά Ησαΐα, «Μεταχειρισμένο όνειρο»

Έχω μεταχειριστεί το όνειρο
Αυτού του δωματίου πολλές φορές.
Πότε στις σκιές
Υπολογίζοντας

Νανά Ησαΐα, «Εσωτερικός μονόλογος»

Πιστή στο τόπο.
Στο χρόνο.
Επιστρέφω σε ο, τι είχαμε
Υποσχεθεί πως θα υπάρξει.

Νανά Ησαΐα, «Επιστροφή»

Επιστρέφοντας
για να βρω μερικές σκέψεις.
Λέξεις που δεν σκέφτηκα να σου πω.
Απογεύματα σιωπής στη λεωφόρο.