Βάγια Κάλφα, «Οικειότητα»

Πόδια, για πού το βάλατε;
Ποιες προσδοκίες φορέσατε
Ψηλές
Πάνω σε αυτό το
Παραιτημένο πλακόστρωτο
Που σας μαγκώνει;

Βάγια Κάλφα, «Λόγια του αέρα»

Χόρεψε γύρω μου
Είμαι πέτρα

Τάραξέ με
Θα μείνω νερό

Παράσυρέ με
Ως φωτιά σε ακολουθώ

Βάγια Κάλφα, «Η φυγή»

Τρέχεις
Όλο τρέχεις
Δεν σταματάς
Δεν ξέρεις πότε να σταματάς
Δεν ξέρεις ποτέ να σταματάς
Γιατί πες πώς το έκανες
Πού θα στεκόσουν
Σώμα

Βάγια Κάλφα, «Βράδυ Σεπτέμβρη»

Επιτέλους φυσά
Ο αέρας
Να ξεριζώσει
Τις τέντες, να λυγί-
Σει τα δέντρα
Να βυθίσει
Στο σκοτάδι
Την πόλη

Βάγια Κάλφα, «Ληθόστρωτο»

Από πού έρχεσαι, θλίψη
Κι εσύ πού καταλήγεις, σιωπή
Κι εγώ, ποιους δρόμους μπερδεύω
Ποια σημάδια που
Νόμισα ακίνητα -έφυγαν-
Συνέχεια επάνω σας πέφτω
Πάροδοι συνωστισμένες

Βάγια Κάλφα, «Εγκράτεια»

Είναι ένα μυαλό
Αφημένο στο τραπέζι
Άθιχτο
Μια καρδιά
Κι αυτή άθιχτη
Κι ένα σώμα

Βάγια Κάλφα, «Η ουρά των ανέργων»

Δεν έχουν διάθεση
Καμιά για φιλίες, χειραψίες
Κι άλλες κοινωνικότητες
Εγκλωβισμένοι
Στα λαμπρά τους προσόντα

Βάγια Κάλφα, «Εργαζόμενοι»

Πρόσωπα

Το ένα δίπλα στο άλλο

Κι απέναντι

Γεμάτα σκαλωσιές

Όπου μύες εργάζονται σκληρά

Να φτιάξουν ένα άρτιο χαμόγελο

Βάγια Κάλφα, «Αν ήταν άντρας θα την είχα ερωτευτεί..»

Αν ήταν άντρας θα την είχα ερωτευτεί
Αυτό είναι το χειρότερο
Που της είχα πει

Την πετύχαινα πάντα πριν ξεκινήσει κάτι

Βάγια Κάλφα, «Ο Άλλος»

Είναι μαζί σου. Χρόνια τώρα.
Ξεφυτρώνει
πάνω απ’ τον ώμο σου
Όταν πλένεσαι πρωινός
στον καθρέφτη

Βάγια Κάλφα, «Οικογενειακά τραπέζια»

στην οικογένειά μου
ειδικευόμαστε στην ενοχή
τη φτιάχνουμε
όταν μαζευόμαστε τις Κυριακές
ή στις γιορτές

Βάγια Κάλφα, «Απ’ όλες τις μεταμορφώσεις..»

Απ’ όλες τις μεταμορφώσεις

Διάλεξες αυτή
 Που σ’ αδικεί
 Θα μπορούσες να γίνεις
 Λύκος στ’ αυτιά μου, γεράκι

Στο συκώτι μου