Φραντσέσκο Πετράρκα (Francesco Petrarca), «Τα μάτια, που με τόσο πάθος τραγουδούσα»

 Τα μάτια, που με τόσο πάθος τραγουδούσα·  
τα μπράτσα και τα χέρια και τα πόδια και η όψη
που μ’ είχαν (και μαζί και μόνα) στα δύο κόψει
και ξένος μες στον φίλιο κόσμο επερπατούσα·

Φραντσέσκο Πετράρκα (Francesco Petrarca), «Λάουρα»

 Έρωτα, ιδές τη νια που μας δοξάζει
κι είν’ όλη περηφάνια και καμάρι,
κοίτα τι γλύκα που έχει και τι χάρη
κι είναι σαν λάμψη που ο ουρανός σταλάζει.