Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Στο όνομα του Θεού, καρδιά μου»

Στ’ όνομα του Θεού, καρδιά μου,
κρύψε το πάθος σου.
Καλύτερα τον καημό σου να κρατάς κρυφό
από κείνους που σε βλέπουν.
Όποιος φανερώνει μυστικά
γίνεται ένα με τον ανόητο.
Σιωπή και μυστικότητα

είναι προτιμότερες για κείνον που αγαπά.

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Να λυπάστε το έθνος που..» (Ο Κήπος του Προφήτη)

Κι  ο Αλμουσταφά  έμεινε σιωπηλός, και   
κοίταξε  πέρα  προς  τους  λόφους  και  προς  τους  
απέραντους  αιθέρες,   κι ήταν μια αμάχη στη   
σιωπή του. Ύστερα είπε: «Φίλοι   μου  και συνοδοιπό-
ροι  μου,  να  λυπάστε  το  έθνος  που  είναι  γεμά-
το  πίστη  κι  άδειο  από  θρησκεία.

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Για τα παιδιά»

Και μια γυναίκα που κρατούσε ένα μωρό στην αγκαλιά της είπε:
Μίλησέ μας για τα Παιδιά
Κι εκείνος είπε:
Τα παιδιά σας, δεν είναι παιδιά σας. 

Είναι οι γιοί και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής, για τη ζωή.

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Για την αγάπη»

[…] Όταν η αγάπη σε καλέσει , ακολούθησέ την
Αν και τα μονοπάτια της είναι δύσβατα κι απότομα.
Κι όταν οι φτερο ύγες της σε τυλίξουν, παραδόσου σ’ αυτήν
Αν και το ξίφος που κρύβουν μέσα τους
μπορεί να σε πληγώσει.

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Εσταυρωμένος»

Φώναξα δυνατά στους ανθρώπους:  «Θέλω να σταυρωθώ!»
Κι οι άνθρωποι είπαν: «Γιατί να πέσει επάνω μας το αίμα σου;»
Εγώ απάντησα: «Πως αλλιώς θα ανυψωθείτε, αν δεν σταυρώνετε τους τρελούς;»
Οι άνθρωποι με άκουσαν και με σταύρωσαν. Και η σταύρωση με ειρήνεψε.

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Ο τρελός»

 Με ρώτησες πώς έγινα τρελός.

Να πώς:

Μιαν αυγή, καιρό πολύ πριν γεννηθούνε άμετροι θεοί, ξύπνησα από ένα λήθαργο κι είδα
πως μου είχαν κλέψει όλες τις μάσκες μου -τις εφτά μάσκες που είχα δημιουργήσει

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Το Κάλεσμα του εραστή»

Που είσαι αγαπημένη;
Μήπως σ’ εκείνο το μικρό παράδεισο,
να ποτίζεις τα λουλούδια που σε κοιτάνε
όπως τα βρέφη το στήθος της μάνας;

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Το τραγούδι του Πλούτου»

Εγώ και ο άνθρωπος είμαστε ερωμένοι
Με λαχταρά και τον ποθώ,
Αλλά δυστυχώς! Εμφανίστηκε ανάμεσά μας
Μία αντίζηλος που μας φέρνει δυστυχία.
Είναι σκληρή και απαιτητική,

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Χθές, Σήμερα, Αύριο»

Είπα, στο φίλο μου,
«Τη βλέπεις πού ακουμπά στον ώμο του;
Χθες ακουμπούσε -στο δικό μου».

Κι εκείνος είπε:

Χαλίλ Γκιμπράν (Khalil Gibran), «Οι Επτά Εαυτοί»

Στο ποίημά του “οι επτά εαυτοί” ο Χαλίλ Γκιμπράν παρουσιάζει μια συζήτηση που άκουσε κάποια νύχτα ανάμεσα στους 7 εαυτούς του, ο καθένας είχε τον δικό του λόγο να γκρινιάζει για το πόσο δυστυχισμένος είναι και για το πόσο δύσκολο είναι το έργο του, ώσπου στο τέλος μιλά και ο έβδομος εαυτός που προσπαθεί να εναρμονίσει όλους τους επαναστατημένους εαυτούς λέγοντας:

Στη σιωπηλότερη ώρα της νύχτας, καθώς έγερνα μισοκοιμάμενος,

οι εφτά εαυτοί μου κάθησαν αντάμα και, ψιθυρίζοντας, έτσι κουβέντιαζαν: