Τζόζεφ Κίπλινγκ (Joseph Rudyard Kipling), «Η δική μου αληθινή ιστορία φαντασμάτων»

Όταν μέσ’ από την Έρημο περνούσα, ήταν…
σαν να περνούσα μέσ’ από την Έρημο.

(Η Πολιτεία της Νύχτας του Τρόμου)

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι μια ιστορία αληθινών φαντασμάτων. Στην Ινδία υπάρχουν φαντάσματα που παίρνουν τη μομφή εύσαρκων σωμάτων και κρύβονται στις κουφάλες των δέντρων πλάι στο δρόμο, περιμένοντας να περάσει κάποιος διαβάτης.

Τζόζεφ Κίπλινγκ (Joseph Rudyard Kipling), «Το μοιρολόι των λανγκούρ»

Τη νύχτα που αγροικήσαμε πως πάει να πέσει η γης,
πήγαμε και του το ‘παμε τραβώντας του το χέρι,
γιατί τον αγαπούσαμε με την αγάπη εμείς,
όπου να νιώσει δεν μπορεί, μα ν’ αγαπάει ξέρει.

Κι όταν του λόφου με βουητό γκρεμίστηκε η πλαγιά,
κι όλον τον κόσμο γύρω μας τον έπνιξε η βροχή,
εμείς τον σώσαμε, οι Μικροί εμείς, μα αυτός — αλί!
δε θα γυρίσει πια!

Τζόζεφ Κίπλινγκ (Joseph Rudyard Kipling), «ΑΝ»

Αν..
Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τάχουν χαμένα και σ’ εσέ της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου όταν ο κόσμος
δε σε πιστεύει, κι’ αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς, δίχως να χάνεις την υπομονή σου,
κι’ αν άλλοι σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμμα,
κι’ αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια.