Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Ωδή για την επιλογή του τάφου του»

Ι
Τρία χρόνια ασυντόνιστος με την εποχή του
Αγωνίστηκε να ξαναφέρει στη ζωή τη νεκρή τέχνη
Της ποίησης.
Να διατηρήσει 'το υψηλό'
Mε την παλιά του έννοια Λάθος απ' την αρχή-

Όχι οπωσδήποτε,
μα βλέποντας πως είχε γεννηθεί

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Canto LΧXXΙ, Λιμπρέττο»

Ωστόσο
πριν πεθάνει από το κρύο η εποχή
που κουβάλησε ένας ζέφυρος στους ώμους
στον χρυσαφένιο υψώθηκα ουρανό
ο Λωζ κι ο Τζένκις τον ύπνο σου φυλάνε
ο Ντόλμετς στο πλάι σου πάντα να 'ναι,

Αυτός λείανε το ξύλο

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Canto XLIX - Canto των Εφτά Λιμνών» (απόσπασμα)

«Γιά τίς ἑφτά λίμνες, κι’ ὄχι ἀπό χέρι ἀνθρώπου τοῦτοι οἱ στίχοι:
Βροχή· ἄδειο ποτάμι· ἕνα ταξίδι,
φωτιά ἀπό μαργωμένο σύννεφο· χοντρή βροχή στό μούχρωμα
κάτω ἀπό τῆς καλύβας τήν σκεπή εἴταν ἕνα φανάρι.
Εἶναι βαρειά τά καλάμια· λυγισμένα·
καί τά μπαμπού μιλοῦν θἄλεγες κλαῖνε.

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Canto ΧIV»

Io venni in luogo d’ogni luce muto;
Βρώμα από βρεγμένο κάρβουνο, οι πολιτικάντηδες
….ε και ….ν, με τους καρπούς των χεριών τους δεμένους
στα σφυρά,
να στέκονται γυμνόκωλοι,
μούρες πασαλειμμένες στα πισινά τους,
διάπλατο μάτι σε πλακωτά κωλομέρια,
να κρέμονται τρίχες αντί για γένια,

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Canto ΧΙΙ»

Κι εμείς καθόμαστε εδώ κάτω από το τείχος,
Ρωμαϊκή αρένα του Διοκλητιανού, τα σκαλοπάτια
Σαράντα τρεις σειρές από ασβεστόλιθο.
Ο Μπάλντυ Μπέικον
Aγόρασε όλες τις χάλκινες πενταροδεκάρες της Κούβας
Ένα σέντσι, δύο σέντσια,
Eίπε στους κολλήγους του 'φέρτε τις μέσα'.

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Canto I»

Καὶ τότε κατηφορίσαμε στὸ καράβι,1
Κυλήσαμε τὴν καρένα στὴ θάλασσα τὴ θεοτική,
Σηκώσαμε τ' ἄλμπουρο καὶ τὸ πανὶ στὸ μελανὸ τοῦτο καράβι,
Καὶ τὸ φορτώσαμε μ' ἀρνιά, φορτώσαμε μαζὶ καὶ τὰ κορμιά μας

Βαριὰ ἀπὸ δάκρυα, κι οἱ ἀγέρηδες ὁλόπρυμα
Μᾶς πῆραν πέρα μακριὰ μὲ τὸ πρησμένο καραβόπανο,

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Με την Τοκογλυφία»

Με την τοκογλυφία κανείς δεν έχει σπίτι πέτρινο
με κάθε πέτρα να σμιλεύεται σωστά και τέλεια να δένει
έτσι ώστε ένα σχέδιο να είναι δυνατό να περαστεί πάνω στην πρόσοψή του,

με την τοκογλυφία

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Και οι μέρες δεν είναι αρκετά πλήρεις», «Θραύσμα»

Και οι νύχτες δεν είναι αρκετά πλήρεις
Και η ζωή σαν ποντίκι του αγρού αθόρυβα κυλά
και δεν διαταράσσει καν το γρασίδι.

~

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Χαιρετισμός»

Ω γενιά της απόλυτης αυταρέσκειας
και της απόλυτης αμηχανίας,
έχω δει ψαράδες στον ήλιο να τρων να πίνουν,
τους έχω δει μαζί με τις ατημέλητες οικογένειες τους,
έχω δει τα ορθάνοιχτα χαμόγελά τους

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Εικόνα χορού»

Μαυρομάτα
Ω γυναίκα των ονείρων μου

Με τα σανδάλια σου από φίλντισι
Καμιά δεν είναι σαν και σε ανάμεσα στους χορευτές

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Η γυναίκα του έμπορα του ποταμού: Γράμμα»

Τότε που είχα ακόμα τα μαλλιά μου ίσια κομμένα στο μέτωπό μου
Έπαιζα κοντά στην μπροστινή πύλη μαδώντας λουλούδια.

Περνούσες πάνω σε ξυλοπόδαρα μπαμπού κάνοντας το άλογο
Ερχόσουν πλάι μου παίζοντας με γαλάζια δαμάσκηνα.

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Ο κήπος»

Σαν κουβάρι από χαλαρό μετάξι
που έσπρωξε ο άνεμος σε τοίχο
περνά πλάι στα κάγκελα ενός μονοπατιού
στους Κήπους του Κέσινγκτον,
και αργοπεθαίνει λίγο-λίγο

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Η ωραία τουαλέτα»

Γαλάζιο γαλάζιο  είναι το χορτάρι  στο ποτάμι
Και οι ιτιές γεμίζουν τον περίκλειστο κήπο.
Και στο εσωτερικό, η ερωμένη, στην πιο ώριμη στιγμή της νιότης της.
Λευκή , λευκή στο πρόσωπο, διστάζει την πόρτα να περάσει.
Λεπτόκορμη, απλώνει το λεπτό της χέρι΄

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Παράδεισο ήθελα να γράψω»

“Αγάπη. Αγάπη.
Τι αγαπώ
και πού είσαι;
Πολεμώντας τον κόσμο
έχασα το κέντρο μου.

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Το νησί μέσα στη λίμνη»

Το νησί μέσα στη λίμνη σε μετάφραση..

 

Γ. Σεφέρη

Θεέ μου, Αφροδίτη, Ερμή, πάτρωνα του κλέφτη, Δώστε μου, σας θερμοπαρακαλώ, ένα μικρό καπνοπου-λειό, σαν το θελήστε, Με τα μικρά στιλπνά κουτιά στοιβαγμένα ταχτικά στα ράφια Και τον ανάριο μυρωδάτο ταμπάκο και το τουμπεκί, Και το ξανθό Βερτζίνια, χύμα κάτω απ’ το τζάμι που γυαλίζει, Και μιαν όχι και τόσο λαδωμένη ζυγαριά, 

Και τα πουτανάκια σταματώντας στο πέρασμα για κα-μιά κουβέντα, Να πούνε το λογάκι τους, και για να φτιάξουν τα μαλ- λάκια τους μια στάλα. Θεέ μου, Αφροδίτη, Ερμή, πάτρωνα του κλέφτη, Δανείστε μου ένα μικρό καπνοπουλειό, ή στρώστε με σ’ όποιο επάγγελμα Εχτός από το κερατένιο τούτο επάγγελμα του λογο- τέχνη, που όλη την ώρα σου ζητά να ’χεις μυαλό.

                       Γ. Λειβαδά

Ω Θεέ, ω Αφροδίτη, Ω Ερμή, των κλεφτών προστάτη, δώστε μου μετά από χρόνια σαν θελήσω, σαν ικετεύσω, ένα μικρό καπνοπωλείο, με τα μικρά γυαλιστερά κουτιά του πάνω στα ράφια με τάξη στοιβαγμένα και τον χύμα αρωματικό καπνό και τον ψιλοκομμένο, και τον ξανθό καπνό απ’ τη Βιρτζίνια χύμα μέσα στις φωτεινές τις γυάλες, και μία πλάστιγγα όχι και τόσο λιγδιασμένη, 

και τις πουτάνες να περνούν για κουβεντούλα, έτσι για λίγη πάρλα, και να σουλουπώσουν λίγο τα μαλλιά τους. Ω Θεέ, Ω Αφροδίτη, Ω Ερμή, των κλεφτών προστάτη, χαρίστε μου ένα μικρό καπνοπωλείο, ή βάλτε με σε όποιο επάγγελμα και να ’ναι πέρα από τούτο το καταραμένο επάγγελμα του ποιητή όπου το μυαλό χρειάζεται να δουλεύει ασταμάτητα. 

Έζρα Πάουντ (Ezra Pound), «Η σοφίτα»

Έλα, ας λυπηθούμε αυτούς που έχουν περισσότερα από εμάς

Φίλε, έλα και θυμήσου

Ότι οι πλούσιοι έχουνε υπηρέτες και όχι φίλους

Ενώ εμείς έχουμε φίλους και όχι υπηρέτες.

Η αυγή κάνει την είσοδό της με μικρά βήματα