Γιώργος Βέης, «Λυγίζοντας»

Λυγίζουν οι ελπίδες καθώς με μασάει ο καιρός
κι αλυσίδες με τεντώνουν κάθε φορά που αλλάζω ζωή.
Ξετυλίγω τα όνειρά μου με την ίδια περιορισμένη λαχτάρα
-όπου κι αν φτάσω το ίδιο φιλί μας πνίγει.
Ύστερα ανάβοντας τα φώτα ο εφιάλτης μπαίνει
απ' τ' αυτιά

Γιώργος Βέης, «Πυλί, Κως»

Όταν ξανοίγει ο καιρός
με τις μπιγκόνιες του και τις κληματαριές να μιλούν
τα δρομάκια να ψιθυρίζουν αισθήσεις και Ιπποκράτη
τον ουρανό να κατεβαίνει στους εξώστες
και στα μπαλκόνια της εξαίσιας θέας