Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκλουκ Λουίζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκλουκ Λουίζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Το άδειο γυαλί»

Πολλά ζήτησα· πολλά έλαβα.
Πολλά ζήτησα· λίγα έλαβα, δεν έλαβα
σχεδόν τίποτα.

Και ανάμεσα; Κάτι ομπρέλλες ανοιγμένες μες στο σπίτι.
Ένα ζευγάρι παπούτσια στο τραπέζι της κουζίνας κατά λάθος.

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Γήινος έρωτας»

Ήταν τότε που οι συμβάσεις των καιρών
τους κρατούσαν μαζί.
Ήταν μια εποχή (που κράτησε πολύ)
στην οποία η καρδιά δινόταν ελεύθερα
με την απαίτηση, μιας τυπικής χειρονομίας,
με τίμημα την ελευθερία: μια αφοσίωση
αρχικά συγκινητική και ανέλπιδα καταδικασμένη.

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Ένας μύθος αφοσίωσης»

Όταν ο Άδης αποφάσισε ότι αγαπούσε το κορίτσι
τής έφτιαξε μια απομίμηση της γης,
τα πάντα ίδια, και το λιβάδι ακόμη,
αλλά προσθέτοντας ένα κρεβάτι.

Τα πάντα ίδια, περιλαμβάνοντας το φως του ήλιου,
γιατί θα ήταν δύσκολο για νέο κορίτσι
να πάει τόσο γρήγορα από λαμπρό φως σε απόλυτο σκοτάδι.

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Η Κόκκινη Παπαρούνα»

Το τέλειο
δεν είναι να έχεις
μυαλό. Αισθήματα:
ω, τέτοια έχω∙ αυτά με
κυβερνούν. Έχω
έναν κύριο στον ουρανό
τον λένε ήλιο, κι ανοίγοντας
γιʼ αυτόν, του δείχνω

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Ο θρίαμβος του Αχιλλέα»

Στην ιστορία του Πάτροκλου
δεν υπάρχει επιζών, ούτε καν ο Αχιλλέας
που ήταν σχεδόν θεός.
Ο Πάτροκλος τού έμοιαζε· φορούσαν
την ίδια πανοπλία.
Πάντοτε στις φιλίες αυτές
ο ένας υπηρετεί τον άλλο, ο ένας είναι πιο λίγος:
η ιεραρχία

Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück), «Πρώτη Ανάμνηση»

Καιρό πριν, είχα πληγωθεί.
Ζούσα για να μ’ εκδικηθώ
ενάντια στον πατέρα μου, όχι
γι’ αυτό που ήταν–
γι’ αυτό που ήμουνα εγώ: απ’ το ξεκίνημα,
στα παιδικά μου χρόνια, νόμιζα

Στην αμερικανίδα ποιήτρια Λουίζ Γκλουκ (Louise Glück) το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2020

Το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας του 2020 απονέμεται στην αμερικανίδα ποιήτρια Louise Glück «για την αδιαμφισβήτητη ποιητική της φωνή που με λιτή ομορφιά καθιστά την ατομική ύπαρξη καθολική». Η Louise Glück γεννήθηκε το 1943 στη Νέα Υόρκη και ζει στο Cambridge της Μασαχουσέτης. Εκτός από τη συγγραφική της ιδιότητα, είναι καθηγήτρια Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο Yale. Έκανε το ντεμπούτο της το 1968 με το «Firstborn», και σύντομα αναγνωρίστηκε ως μία από τους σημαντικότερους ποιητές στη σύγχρονη λογοτεχνία της Αμερικής.

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης