Αλεξάντερ Πόουπ (Alexander Pope), «Ωδή στη μοναξιά»

Ευτυχισμένος ο άνθρωπος του οποίου η επιθυμία και η φροντίδα
περιορίζεται σε λίγα πατρικά στρέμματα,
ικανοποιημένος που αναπνέει τον ντόπιο αέρα
στη δική του γη.

Που τα ζώα του με γάλα, που τα χωράφια του με ψωμί,
που τα κοπάδια του με ενδύματα τον προμηθεύουν,
που τα δέντρα του το καλοκαίρι του προσφέρουν σκιά,
και το χειμώνα φωτιά.