Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Λευκά τριαντάφυλλα»

Η  χειρότερη  πλευρά  απ’ όλο  αυτό –
Η  λευκή  λιακάδα  στο  γυαλισμένο  πάτωμα –
Επιστρατευμένη,
Κι  ύστερα  το  παράθυρο  κλειστό
Κι  η  νύχτα  τελειώνει  κι  αρχίζει  ξανά.
Το  πρόσωπό  της  πρασινίζει, τα  μάτια  της  είναι  πράσινα,
Στη  σκοτεινή  γωνιά  παίζοντας  ″Τ’ αστέρια  και  τα  γαλόνια

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Σκέψεις ενός νέου κοριτσιού»

«Έχει τόσο ωραία μέρα έπρεπε οπωσδήποτε να σου γράψω
Από τον πύργο, και να δείξω ότι δεν είμαι τρελός:
Μόνο που γλίστρησα στου αέρα το σαπούνι
Και πνίγηκα στου κόσμου την μπανιέρα.

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Στη βόρεια φάρμα»

Κάπου κάποιος ταξιδεύει ξέφρενος προς εσένα,
Με απίστευτη ταχύτητα, ταξιδεύει μέρα και νύχτα,
Μέσα από χιονοθύελλες και ζέστες της ερήμου, διασχίζοντας χείμαρρους, 

διαβαίνοντας στενά.
Αλλά θα ξέρει πού να σε βρει,

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Αργοπορημένη ηχώ»

Μόνοι με το αγαπημένο μας λουλούδι και την τρέλα
Βλέπουμε πως δεν υπάρχει τίποτε άλλο για να γράψουμε.
Ή μάλλον, είναι απαραίτητο να γράφεις για τα ίδια παμπάλαια θέματα
Με τον ίδιο τρόπο, επαναλαμβάνοντας τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά
Από αγάπη για συνέχεια και σταδιακή διαφοροποίηση.

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Τον προηγούμενο μήνα»

Όχι  αλλαγές  στη  συντήρηση – μόνο

Μπαλώματα  γκρίζου, εδώ  όπου  η  λιακάδα  έπεφτε.

Το  σπίτι  δείχνει  βαρύτερο

Τώρα  που  έχουν  φύγει  μακριά.

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Περιπλανώμενος»

Πώς να σε ονομάσω;
Σίγουρα δεν υπάρχει όνομα για σένα
Με τον τρόπο που τ’ αστέρια έχουν ονόματα
Που κάπως τους ταιριάζουν. Απλά περιπλανιέσαι,

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Ανοιξιάτικες κραυγές»

Οι  χειρότεροι  φόβοι  μας  πραγματοποιήθηκαν.
Ύστερα  μια  σειρά  από  επιτυχίες, ή  αποτυχίες, ακολουθεί.
Εκείνη  μας  θερμοπαρακαλεί  να  μείνουμε: ″Μείνετε,
Μόνο  για  ένα  λεπτό, δεν  μπορείτε;″

Τζον Άσμπερυ (John Lawrence Ashbery), «Και τα Αστέρια Έλαμπαν» (επιλογές)

Ι
Ήταν το ηλιοστάσιο, και σκαρφάλωνε πάνω σου
σαν φιλικός σκύλος.
Τα αστέρια ήταν ακόμα έξω στο σεργιάνι