Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρατζάς Διονύσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρατζάς Διονύσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Διονύσης Καρατζάς, «Φύγαμε»

Σε κάθε εκδρομή σε ρωτούσα:
πόσο όνειρο έχουμε ακόμη˙
προλαβαίνουμε να βγούμε στην καρδιά;

Αγάπα εσύ, μου απαντούσες,

Διονύσης Καρατζάς, «Η μέρα του Νερού»

Εγώ γεννήθηκα τη μέρα του Νερού
κι ο Έρωτας με βάφτισε
στις όχθες της αβύσσου.
Κι όταν μεγάλωσα και γνώρισα τη νύχτα,

Διονύσης Καρατζάς, «Απορία»

Πες μου,
πού εμαθες τον ουρανό
και λάμπεις σαν τη νύχτα;
Πώς ξέρεις να μιλάς
και τα νερά ν’ ανθίζουν;

Διονύσης Καρατζάς, «Χελιδόνια της βροχής»

Όλες οι λέξεις μου σε όνειρα τελειώνουν
Νύχτες βροχής ανθίζουν στο κορμί σου

Κι όλες οι θάλασσες μπροστά σου χαμηλώνουν
Όρκους και ευχές που έκανες θυμήσου

Διονύσης Καρατζάς, «Παίζουν τ' αστέρια»

Στη μέση τ' ουρανού
παίζουν τ' αστέρια στο κορμί σου.
Ανοίγουν μια θάλασσα καινούργια
σκοτεινή
να λάμπουν τα ματάκια σου

Διονύσης Καρατζάς, «Εωθινό»

Μ’ ένα αγκάθι, κερδισμένο απ’ την αλήθεια,
άνοιγα μία μία τις πληγές μου.
Χαιρόμουνα το υγρό σκοτάδι,
που έβγαινε με ορμή και λάμψη όλη νύχτα,

Διονύσης Καρατζάς, «Άγιος ο Έρωτας»

Έφεδρος Αύγουστος αυτοκτόνησε
απόβραδο αγάπης, θάλασσα ορχηστρική
κατευοδώνει την ψυχή του
στον κάτω ουρανό των χαμένων φεγγαριών
κι οι νεοσύλλεκτοι μήνες του Φθινοπώρου

Διονύσης Καρατζάς, «Χορός στη νύχτα»

Το βαθύ φόρεμα τ' ουρανού
ντύθηκε απόψε
και βγήκες στο φεγγάρι.
Χαρά Θεού η νύχτα τούτη
μ' όλη τη θάλασσα να ξενυχτά στα μάτια σου.

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης