Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Δεν Θέλω»

Δε θέλω να μ’ αγαπούν όλοι,
γιατί μέσα μου με τον αγώνα μαζί
βρίσκεται σα σπόρος ο χρόνος
και ίσως κι όλοι οι καιροί.

Δεν κοιτάζω τη Δύση με φόβο
και την Ανατολή σαν τυφλός

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Μπάμπι Γιάρ*»

Πάνω απ’ το Μπάμπι Γιαρ μνημείο δεν υπάρχει.
Απότομη χαράδρα, σαν επιτύμβιο κακοφτιαγμένο.
Μπήκαν στη γη, και με τιμές εγκληματίες και
πολέμαρχοι,
Αλλά ο λάκκος τεράστιος χιλιάδων Εβραίων,
έμεινε βουβαμένο.

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Τρυφερότητα»

Μήπως είναι βλακεία,
όλο αυτό να συνεχίζεται;
Αφού είναι φανερή αδικία…
Πότε και πως αυτό έγινε ως διδαχή:
«Στους ζωντανούς, αδιαφορία,
στους νεκρούς, η προσοχή!;»
Οι άνθρωποι χαίρονται
και δυσφορούν.

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Φεύγουν Οι Άνθρωποι»

Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν καλοκοίταγμα.
Οι μοίρες τους, των πλανητών οι ιστορίες.
Δεν υπάρχουν πλανήτες που να μοιάζουν,
και ο καθένας έχει ιδιαίτερες πορείες.

Εάν όμως κάποιος απαρατήρητος ζούσε
και αυτήν την αφάνεια αγαπούσε,
ήταν ενδιαφέρον άτομο μεταξύ των θνητών

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Δεν Πρέπει Να Φοβάσαι»

Δεν πρέπει να φοβάσαι της νύχτας τα σκοτάδια,
Δεν πρέπει να φοβάσαι την τσέπη την άδεια.
Δεν πρέπει να φοβάσαι τα αναπάντεχα εμφράγματα,
ούτε τα τέλματα, ούτε τα βρώμικα καθάρματα!

Δεν πρέπει να φοβάσαι την βαριά ποινή,
Αλλά να φοβάσε την ευτυχία την φτηνή.
Δεν πρέπει να φοβάσαι να είσαι έντιμος και δαρμένος,

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Καριέρα»

 Τον καιρό του Γαλιλαίου, ένας συνάδελφός του επιστήμονας
δεν ήταν πιο χαζός απ'ότι ο Γαλιλαίος.
Ήξερε πολύ καλά ότι η Γη γυρίζει,
αλλά είχε και πολλά στόματα να θρέψει.

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Κρέμασα το ποίημά μου»

Κρέμασα το ποίημά μου σ’ ένα ψηλό κλαδί.
Κοίτα το που χτυπιέται με τον άνεμο.
Ξεκρέμασέ το, μου είπες, σταμάτα το μαρτύριό του.
Ξαφνιασμένοι οι διαβάτες, το βλέπουν τόση ώρα!

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Με ευπρέπεια»

Με ευπρέπεια, το κυριότερο, να δέχεσαι
με ευπρέπεια όποιους καιρούς και να ‘ρθουν,
όταν λιμνάζουν οι εποχές
ή συνταράζονται μέχρι το βάθος.

Με ευπρέπεια, το κυριότερο, με ευπρέπεια
έτσι ώστε ‘κείνοι που μοιράζουνε τις χάρες
να μη σε οδηγήσουνε στο σταύλο

Γεβγκένι Γεφτουσένκο (Yevgeny Yevtushenko), «Δε θέλω τίποτα μισό»

Όχι! δε θέλω τίποτα μισό!
Θέλω ολόκληρο τον ουρανό! Τη γη ολόκληρη μπροστά μου!
Πελάγη και ποτάμια, βουνά, κοιλάδες και λαγκάδια,
δικά μου όλα! Δε θέλω να τα μοιραστώ!

Όχι, ζωή! Εμένα δε μου φτάνει το μισό,
ολότελα! Βαστούν οι ώμοι μου, με σιγουριά!
Δε θέλω ούτε το μισό της ευτυχίας
και ούτε το μισό καημό