Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγυιώτη Κατερίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγυιώτη Κατερίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κατερίνα Αγυιώτη, «Τι κάνει ο ποιητής»

Δουλεύει φύλακας στο αστεροσκοπείο.
Όταν βαριέται, αλλάζει τη θέση
Των αστεριών.
– Πάλι τα ίδια; Λένε την άλλη μέρα οι επιστήμονες.

Αλλά ο φύλακας κοιμάται
Στο απλό του κρεβάτι.

Κατερίνα Αγυιώτη, «Hop when not necessary»

Δε ντρέπεσαι να λες ότι με ξέρεις
Ενώ δε με παρέσυρες
Ποτέ σε τίποτα;
Όταν θα φύγω με τις ρωσίδες μπαλαρίνες
Τότε θα καταλάβεις
Τη μαύρη νύχτα σου

Κατερίνα Αγυιώτη, «Υπάρχουν άνθρωποι..»

Υπάρχουν
άνθρωποι που μας έχουν αφήσει να
πιστέψουμε πως
η δύσκολη σοφία που
εξασκούν καθημερινά
είναι ο φυσικός
σα ρυάκι χαρακτήρας τους.

Κατερίνα Αγυιώτη, «Η λύπη»

Η λύπη
είναι μια ήρεμη λίμνη.
Που και που
μια σταγόνα πέφτει στο κέντρο της από
τον
περίκλειστο ουρανό του έξω κόσμου
και
τότε έχουμε την αίσθηση ότι
είμαι

Κατερίνα Αγυιώτη, «Στάσου μπροστά σ’ ένα δέντρο..»

Στάσου
μπροστά σ’ ένα δέντρο, κοίταξε το και
πες του:
“Κάνεις λάθος!”
Επανάλαβε
αυτή τη φράση μέχρι ζεστά δάκρυα να σε
πλημμυρίσουν.

Κατερίνα Αγυιώτη, «Ήμουν..»

Ήμουν ο
ποταμός κάτω απ’ τη νύχτα όταν με
κοίταξες
Η γυναικεία καρδιά των
στρατιωτών που προχωρούν με βηματισμό
προς τη μάχη
Ήμουν ο έλεγχος που ασκεί
στον κόσμο η ομορφιά

Κατερίνα Αγυιώτη, «What's on your mind»

Στο μυαλό μου δεν είναι
Αν είμαι γυναίκα, ποιητής ή το σκουπόξυλο
της μοναξιάς

Στο μυαλό μου δεν είναι
Αν έχασα τη ζωή μου όπως παραχωρείς τη
θέση σου στο αστικό λεωφορείο

Στο μυαλό μου δεν είναι
Αν οι λάθος άντρες επιδιορθώνουν εκείνο

Κατερίνα Αγυιώτη, «Λες ότι μ' αγαπάς, αλλά..»

Αλλά μια φορά δεν έφυγες
για να περάσεις τη ζωή σου
σε μια σκηνή στην έρημο.
Δεν πήρες τα βουνά με το πιστό σκυλί σου.
Δεν έχτισες μια καλύβα δίπλα στον Αχέροντα,
νά ’ρχονται αυτοβούλως οι τουρίστριες
για να κοιμηθούν μια νύχτα μαζί σου.
Κάθισες εδώ

Κατερίνα Αγυιώτη, «Eternity»

Εκεί που τρώγαμε κεράσια
Στην άκρη του επαρχιακού δρόμου
Πέρασε έν’ αυτοκίνητο
Με οδηγό τη Βιρτζίνια Γουλφ
Μας κοίταξε καλά – καλά
Με τα μάτια κλεψύδρες
Κι έφτυσε τα κουκούτσια
Στην παλάμη μου

Κατερίνα Αγυιώτη, «Το μεταξωτό βρακί»

Έχω ένα μεταξωτό βρακί
Φυλαγμένο για την τέλεια νύχτα
Που δεν έχει έρθει ακόμα
Κι αυτό το ξέρω γιατί
Δε φόρεσα ποτέ το μεταξωτό βρακί

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης