Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Ειν’ απ’ ώρα όπου ο ήλιος έχει δύσει..»

Εἶν’ ἀπ’ ὥρα ὅπου ὁ ἥλιος ἔχει δύσει,
τ’ ἄστρη ἀνὰ δυὸ καὶ τρία νηοφερμένα,
μήτ’ ἀκόμη τὰ πουλάκια ἔχουν σιωπήσει
σὲ δεντρὰ καὶ θάμνους μέσα φωλεμμένα.
Μιὰ ἢ δυὸ τσίχλες, κι’ ἕνας κοῦκκος μὲ γυρίζει,
κι’ ὁ ἀγέρας μακρυνὸς ὅπου σφυρίζει,
καὶ ὁ ἦχος τοῦ νεροῦ ὅπου ἀναβλύζει,
καὶ τοῦ κούκκου ὁ ἡγεμονικὸς κρωγμὸς

Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Σαν σύγνεφο μοναχικό επλανιόμουν..»

Σὰν σύγνεφο μοναχικὸ ἐπλανιόμουν
ποὺ πλέει πάνω ἀπὸ λαγκαδιές, λοφίσκους,
κι’ ἄξαφνα ἕνα πλῆθος φάνη ἐμπρός μου,
σμάρι, ἀπὸ χρυσολούλουδους ναρκίσσους·
παραλιμνιοί, στῶν δέντρων τὴν ἡσκιάδα,
κυμάτιζαν κι’ ἐχόρευαν στὴν αὔρα.

Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Ένας ύπνος σφράγισε το πνεύμα μου»

 Ένας ύπνος σφράγισε το πνεύμα μου
Δεν είχα ανθρώπινους φόβους:
Φαινόνταν σαν ένα πράγμα που δεν μπορούσε να αισθανθεί
Το άγγιγμα των επίγειων χρόνων.

Καθόλου κίνηση δεν περικλείει τώρα, διόλου δύναμη
Ούτε ακούει μήτε βλέπει
Παρασυρμένη στης γης την καθημερινή περιστροφή,

Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Κατοίκησε ανάμεσα στους απάτητους δρόμους»

 Κατοίκησε ανάμεσα στους απάτητους δρόμους
 Δίπλα στις πηγές του Νταβ,
Μια υπηρέτρια που δεν υπήρχε κανείς να παινέψει
 Και πολλοί λίγοι ν' αγαπήσουν.

Μια βιολέτα πλάι σε χορταριασμένη πέτρα
 Μισοκρυμμένη απ΄το μάτι !
- Όμορφη σαν άστρο, όταν μόνο ένα

Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Η καρδιά μου αναπηδά»

 Η καρδιά μου αναπηδά όταν κοιτάζω
 Ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό:
Έτσι ήταν όταν η ζωή μου άρχισε
Έτσι είναι τώρα που είμαι ενήλικος
Έτσι να  'ναι όταν γεράσω
 Διαφορετικά ας πεθάνω !
Το παιδί είναι πατέρας του άντρα
Και θα μπορούσα να ευχηθώ οι μέρες μου να'ναι

Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ (William Wordsworth), «Ένα θρόισμα από δάσος εαρινό»

Ένα θρόισμα από δάσος εαρινό
Για τον άνθρωπο πιο πολλά θε να σου πει
Για το καλό και το κακό, την ηθική
Απ’ ό,τι όλου του κόσμου οι σοφοί