Μαργαρίτα Δαλμάτη, «Οι ξένοι»

Μα θα 'ρθει και μια μέρα
που ξένα χέρια θ'ανασκαλεύουν τα χαρτιά σου
θ'ανασκαλεύουν την καρδιά σου
δάκτυλα παγερά'
και συ θ'ανατριχιάζεις
ανήμπορος να επέμβεις
καρφωμένος όπως θα `σαι στο Τίποτα
απ’ τη στιγμή που τα όνειρά σου