Καλλιόπη Εξάρχου, «Ελελεύ»

Δεν θα παραδοθώ
σε όσους είναι με το μέρος
της λιποταξίας
Δεν θα κλίνω την κεφαλή
επί δεξιά
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
το αίμα που έφτυσα

Δεν θα απαρνηθώ

Καλλιόπη Εξάρχου, «Ερωτικό»

Σου έχτισα μια καλύβα
από πούπουλα
αγάπη μου

Εκεί θα έρθεις
σαν στρογγυλέψει το φεγγάρι

Καλλιόπη Εξάρχου, «Λόγος παραινετικός»

Τα απόμακρα στόματα
φοβού
που σ’ εξορίζουν 
από τη γλώσσα σου

Μη ζηλέψεις
τα χέρια
τα υπερφίαλα

Καλλιόπη Εξάρχου, «Της Ποίησης και του Ποιητή»

1.
Μην ενοχλείτε
τη χαραμάδα των ματιών
όταν ονειρεύονται
Έχει αντάρα
η ποίηση
εκεί
εφ’ όλης της ύλης

Καλλιόπη Εξάρχου, «Τα μεγάλα φάρδητα»

Έρχεται μια μέρα
που η περιβολή μας
φαντάζει στενή
Δεν μιλάει τη γλώσσα των θεών
δεν χωράει στους επαίνους
Τότε κι εμείς
επιστρατεύουμε τα «μεγάλα φάρδητα»

των αιρετικών

Καλλιόπη Εξάρχου, «Όσο περνούν τα χρόνια»

Όσο περνούν τα χρόνια
νιώθω
το δέρμα μου
να ανοίγει
Δεν είναι πληγές
Είναι εστίες περιπλανήσεων
στη βάσανο

του Άλλου

Καλλιόπη Εξάρχου, «Μήτρα/Μητρίδα»

Δεν είναι η πρώτη φορά
που μ’ επισκέπτεσαι
με τα χέρια παραμύθια
Λες και ισόβια παρηγορία
από εδώ και μπρος
Ντύνεσαι Ανάσταση
ανοίγεις πόρτες και παράθυρα

στρώνεις το τραπέζι

Καλλιόπη Εξάρχου, «Ρεμβασμοί»

 Με την απορία
θα μείνω
για τον δισταγμό
των ανεπίδοτων περιπτύξεων
Λέτε να μοιάζουν
με τον ρεμβασμό
των άγραφων λέξεων;

Αν ναι

Καλλιόπη Εξάρχου, «Γόρδιος δεσμός»

Δεν ξέρω
αν θα τα καταφέρω
να μετατρέψω τη θλίψη
σε προτεταμένο στήθος
Δεν ξέρω
αν τελικά η έσω σφαίρα
μπορεί να αναχαιτίσει
τον λυγμό

Καλλιόπη Εξάρχου, «Σώμα/’Ερωτας»

Να συστηθούμε
ξανά και ξανά
Να μου πεις
να σου πω
χωρίς υπαινιγμούς
κι επιλήψιμες παρενθέσεις
Να ζυμώσουμε
πάλι και πάλι

Καλλιόπη Εξάρχου, «Μνήμες»

 Κάποτε
ήταν αιχμηρές
έκοβαν κομματάκια την καρδιά

Με τα χρόνια
στρογγύλεψαν
λειάνθηκαν
έγιναν πιο σοφές

Καλλιόπη Εξάρχου, «Κρύπτιες στιγμές»

 Τις κρύπτιες στιγμές
να τις φυλάτε σαν τα μάτια σας
Μην τις αφήνετε να λιμοκτονούν
στη μοναξιά τους
Αν δεν μπορείτε
φορτώστε τες στους Ποιητές
Διαθέτουν ίριδες

Καλλιόπη Εξάρχου, «Νόμος της βαρύτητας»

Έμαθα ότι κάποιοι από σας
διστάζετε να ταξιδέψετε
στην πολιτεία των ποιητών

Σας μίλησαν
για ναύλα ακριβά
γιατί τα σύννεφα
κινούνται με αιθέρα

Καλλιόπη Εξάρχου, «Μάχιμα χείλη»

Και ενώ όλα μαρτυρούσαν
την επερχόμενη αντάρα
-ουρανός
θάλασσα
γη-
στο βάθος
ο ορίζοντας άφηνε υπαινιγμούς
για σπήλαια απολλώνια