Δεν θα παραδοθώ
σε όσους είναι με το μέρος
της λιποταξίας
Δεν θα κλίνω την κεφαλή
επί δεξιά
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
το αίμα που έφτυσα
σε όσους είναι με το μέρος
της λιποταξίας
Δεν θα κλίνω την κεφαλή
επί δεξιά
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
το αίμα που έφτυσα
Δεν θα απαρνηθώ
την αδικία
που διέπραξα
Δεν θα πετάξω στα σκυλιά
τον θρήνο
που με λάξευσε
Δεν θα μολύνω
τον έρωτα
που δεν εξαργυρώθηκε
Δεν θα αφήσω
να με συλήσουν
οριζοντίως
και καθέτως
Απλώς
μέχρι θανάτου
Δεν
~
από τη συλλογή Τόσο ήθελε το στήθος, εκδ. Σοκόλη, 2020
πηγή
την αδικία
που διέπραξα
Δεν θα πετάξω στα σκυλιά
τον θρήνο
που με λάξευσε
Δεν θα μολύνω
τον έρωτα
που δεν εξαργυρώθηκε
Δεν θα αφήσω
να με συλήσουν
οριζοντίως
και καθέτως
Απλώς
μέχρι θανάτου
Δεν
~
από τη συλλογή Τόσο ήθελε το στήθος, εκδ. Σοκόλη, 2020
πηγή
Η Καλλιόπη Εξάρχου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα. Σπούδασε στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στο γαλλικό θέατρο του 20ού αιώνα. Μετά από ακαδημαϊκή πορεία ετών, είναι, σήμερα, Καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ., ενώ η επιστημονική της έρευνα εκτείνεται στο σύγχρονο ελληνικό και γαλλικό θέατρο. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Πορεία», «Σύγκριση», «Θέματα Λογοτεχνίας», «Οδός Πανός», «Πάροδος», «Διαβάζω», «L'Atelier du Roman» καθώς και στο δραμινό λογοτεχνικό περιοδικό «Δίοδος». Τίτλοι βιβλίων (ποίηση): Μικρές ιστορίες μεγάλων εξομολογήσεων (2006). Περί Ιδεών (2006). Περιπλανώμενος Λόγος (2009). Βιβλιάριο Καταθέσεων (2012). Μάχιμα Χείλη (2014). Τόσο ήθελε το στήθος (2020).




(1).jpg)
.png)

