Τριστάν Τζαρά (Tristan Tzara), «Για τον Ρομπέρ Ντεσνός»

Μες στο λευκό της σκέψης μου

σκούζει ένα κοτσύφι που τραγουδάει

πάνω απ΄ την αποκεφαλισμένη πόλη

σφυράει το ξαφνικό τραγούδι του αίματος

συγκλονίζοντας τ΄ ώριμο δέντροπου ζητιανεύει φως

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Των εικόνων η ταυτότητα»

Αναμετρώμαι και χτυπιέμαι μανικώς με ζώα και φιάλες

εδώ και λίγο χρόνο ίσως και δέκα ώρες να περάσανε η μια μετά

την άλλη.

Η όμορφη κολυμβήτρια που φοβόταν τα κοράλλια ξυπνάει τούτο

'δώ το πρωινό

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Τραγούδι του ουρανού»

Το λουλούδι των Άλπεων έλεγε στο κοχύλι : < φέγγεις >
Το κοχύλι έλεγε στη θάλασσα : < αντιλαλείς >
Η θάλασσα έλεγε στο καράβι : < τρεμουλιάζεις >
Το καράβι έλεγε στη φωτιά : < αστράφτεις >
Η φωτιά μού έλεγε : < αστράφτω λιγότερο από τα μάτια της>

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Το τελευταίο Ποίημα..»

Το τελευταίο Ποίημα

Σκιά ανάμεσα σε σκιές

Τόσο πολύ σε ονειρεύτηκα,

Τόσο πολύ περπάτησα, μίλησα,

Τόσο πολύ αγάπησα τη σκιά σου,

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί..»

Σ’ έχω τόσο ονειρευετεί που πιά δεν είσαι αληθινή.
Προφταίνω άραγε ν’ αγγίξω αυτό το σώμα που παλλε-
ται, να φιλήσω πάνω σ’ αυτό το στόμα μια αγα-
πημένη φωνή που γεννιέται;
Σ’ ‘εχω τόσο ονειρευτεί που τα μπράτσα μου συνηθισμέ-

να σφίγγοντας τη σκιά σου, ν’ αγγίζουν το στή-

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Ω πόνοι του έρωτα»

Ω πόνοι του έρωτα !
Πόσο μου είστε απαραίτητοι και πόσο μου είστε αγαπητοί .
Τα μάτια μου που κλείνουν πάνω σε δάκρυα φανταστικά ,τα
χέρια μου που τεντώνονται χωρίς σταματημό προς το κενό .
Ονειρεύτηκα αυτή τη νύχτα τοπία παράξενα και περιπέτειες

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Όχι ο έρωτας δεν πέθανε ακόμη»

Όχι, ο έρωτας δεν πέθανε ακόμη μέσα σε τούτη την
καρδιά, μέσα σ’ αυτά τα μάτια, αυτό το στόμα
που την κηδεία του σας αναγγέλλει.
Ακούστε, βαρέθηκα και γραφικότητες και χρώματα και
γοητεία.

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Ποτέ δεν θα υπάρξει άλλη»

Ποτέ δεν θα υπάρξει άλλη πέρα από σένα σε πείσμα των
άστρων και της μοναξιάς
Σε πείσμα των δέντρων που κόβονται όταν σκοτεινιάζει
Ποτέ καμία άλλη ένα δρόμο – που είναι και δικός μου –
δεν θ' ακολουθήσει

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Μια πόλη»

Μες στην πόλη που κρεμούν τον διάβολο από τα κέρατα

Μέσα στην πόλη την κλειστή και ανοιχτή

Μέσα στην πόλη που με μολύβι και χαρτί μετρούν όλους τους πόθους

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Ω, του έρωτα πίκρες»

Ω, του έρωτα πίκρες!
Πόσο μου είστε απαραίτητες, πόσο μου είστε ακριβές.
Τα μάτια μου που να κλείνοντας μπροστά σε δάκρυα φανταστικά, τα χέρια μου που να τείνοντας ασταμάτητα στο κενό.
Ονειρεύτηκα αυτή τη νύχτα τοπία παράφορα και τολμηρές περιπέτειες

Ρομπέρ Ντεσνός (Robert Desnos), «Είς τήν μυστηριώδην»

Σὲ ὀνειρεύτηκα τόσο ποὺ χάνεις τὴν πραγματικότητά σου.
Προφταίνω ἀκόμη ἄραγε νὰ ἀγγίξω τάχα τοῦτο τὸ ζωντανὸ σῶμα
καὶ νὰ φιλήσω σὲ τοῦτο τὸ στόμα πάνω τὴ γένεση
τῆς φωνῆς ποὺ λατρεύω;